Jesteś tutaj:

Wypadanie włosów u dzieci

Wypadanie włosów u dzieci   
Jako dorośli uważamy wypadanie włosów za oznakę starzenia i nie walczymy z tym nieuchronnym procesem. Jednak kiedy to nasze dzieci tracą włosy, czujemy się zdradzeni i zaalarmowani tym, że młodość przecieka im przez palce jeszcze zanim zdążą zakosztować wszytskich tych spinek, wstążek, opasek i kokardek. Niezależnie od tego, czy wypadanie włosów jest dla nas znakiem mądrości i dojrzałości, czy utraconej przedwcześnie młodości, powinniśmy być w stanie rozpoznać znaki, które odróżniają proces patologiczny od zwykłego starzenia i genetyki.
Niektóre noworodki przychodzą na świat z bujną czupryną, inne z kolei ukazują się rodzicom całkiem łyse. Mimo że większość traci włosy (czasami wszystkie) w czasie pierwszych trzech miesięcy życia, niektóre je zachowują. Kiedy kończą pierwszy roczek życia, większość z nich ma wystarczająco wiele włosów, żeby można je było spiąć albo związać. Często spotykane u noworodków schorzenie, ciemieniucha, objawia się łuszczeniem skóry głowy, która często schodzi grudkami, razem z kępkami włosów. Jest to schorzenie nieszkodliwe i nie skutkuje długotrwałym wypadaniem włosów czy ich nienormalnym układem. Jeśli zauważymy u swojego dziecka ciemieniuchę i martwi nas to zjawisko, należy się skonsultować  z pediatrą, który doradzi, jak w prosty sposób poprawić wygląd włosków, dopóki schorzenie samo nie zniknie.
W przypadku dzieci powody wypadania włosów są różne, jedne powszechnie spotykane, inne rzadkie. Najpopularniejszym z nich jest zwyczajny przestój fizjologiczny we wzroście włosów, nazwany fazą telogenu. Włosy raz rosną bardziej, a raz mniej intensywnie – dokładnie tak, jak całe ciało. Podczas fazy odpoczynku pomiędzy dwoma okresami bardziej intensywnego wzrostu, cebulka na końcu korzenia włosa zmniejsza się, a włos nie trzyma się w niej. Mimo że na ogół zwiększa się to w okresie dojrzewania, szczególnie u dziewcząt (z powodu wpływu hormonów żeńskich), nawet młodsze dzieci mogą tracić do dwustu włosów dziennie. W takim wypadku, mimo że można znaleźć włosy w każdym zakamarku łazienki, te pozostałe na głowie wciąż są w dobrym stanie. Dopiero mikroskopowe badanie korzenia włosa pozwala zidentyfikować powód wypadania włosów.



Grzybica, rodzaj infekcji, może się pojawić w dowolnym miejscu na skórze, również na skórze głowy. Kiedy dosięgnie ona obszarów porośniętych włosami, przy powierzchni skóry włosy stają się kruche i łamią się. Z zewnątrz widać to w następujący sposób: pojawia się powiększająca się stopniowo okrągła lub owalna strefa, która wygląda na pozbawioną włosów, ale porośnięta jest „końcówkami”, które przypominają zarost krótko po goleniu. Jeśli pozostawi się grzybicę nieleczoną, może się ona rozwinąć, zmieniając obszar zakażony w miękką masę podskórną, dotkniętą stanem zapalnym. Badanie mikroskopowe (mikroskop jest bardzo użytecznym narzędziem, kiedy chcemy poznać przyczyny wypadania włosów) włosów wyrwanych na obrzeżach obszaru dotkniętego łysieniem, pokazuje charakterystyczne przerwanie ciągłości trzonu włosa. Powód ten można potwierdzić, wykonując badanie skóry sprawdzające obecność grzyba. Leczenie składa się ze stosowania kremów i szamponów przeciwgrzybicznych, a czasem, zwłaszcza w przypadku stanu zapalnego, również przyjmowania leków doustnych.

Łysienie, czyli samoistne wypadanie włosów u dzieci, czy to miejscami (łysienie plackowate) czy na całym ciele (alopecia universalis), nie ma wyraźnie określonego powodu, nie ma też na nią uniwersalnie skutecznego leku. Odmiana plackowata zanika z czasem samoistnie. Odmiana universalis nie jest na to, niestety, tak podatna. Diagnozę stawia się głównie na bazie eliminacji innych prawdopodobnych przyczyn łysienia. Wypadanie włosów było powszechne już na długo przed wynalezieniem antybiotyków, szczepionek i toksycznych zanieczyszczeń powietrza, tak więc nie można powiedzieć, że są to trzy wyłaczne przyczyny tego zjawiska. Wiadomo rzecz jasna, że różne toksyny, którymi nasycone jest środowisko, szczególnie metale ciężkie, mogą powodować wypadanie włosów, jak również problemy ze wzrostem paznokci i ze skórą. Ten powód wypadania włosów jest jednak bardzo rzadko spotykany i kiedy już się pojawi, łatwo go zidentyfikować dzięki jego symptomom i testom laboratoryjnym. Powszechnie znane jest również wypadanie włosów spowodowane chemioterapią. W tym wypadku utrata włosów jest jednak mniejszym złem, ponieważ terapia często ratuje życie. Nawet jeśli powyższe opisy przyczyn łysienia wydają się przerażające, nie należy rwać włosów z głowy!

Jedną z najczęściej spotykanych przyczyn wypadania włosów jest trichotillomania, nerwowe przyzwyczajenie do ciągnięcia za włosy. Może to dotknąć dowolnych włosów na ciele w zależności od tego, które staną się „celem” naszego dziecka. Niektóre dzieci wybierają skórę głowy, inne rzęsy. Przyczyny sa podobne jak w wypadku ogryzania paznokci i trzaskania palcami, typowych nawyków, które doprowadzają rodziców do szału. W takim przypadku włosy wygladają jak nierówno ścięte ściernisko. Trzon włosa częściej zostaje ułamany przy powierzchni skóry, niż wypada. Leczenie polega na doradztwie psychologicznym i próbach wyeliminowania źródeł stresu u dziecka.

Oczywiście, jak w innych wypadkach, również i tutaj zawsze mogą się pojawić czynniki genetyczne. Bardzo rzadko spotykane schorzenie uwarunkowane genetycznie, znane jako pili torti (Zespół Bjornstada), powoduje dużą kruchość włosów, co sprawia, że bardzo łatwo się one łamią. Powoduje to, że skóra wydaje się łysa, chociaż w rzeczywistości włosy są po prostu bardzo krótkie. Jeszcze raz przydaje się mikroskop, przy pomocy którego można to schorzenie zdiagnozować. Jednak niektórym ludziom przydarza się niefortunna skłonność do łysienia we wczesniejszym okresie życia, niż ich rówieśnicy, a już z całą pewnością wcześniej, niż sami by tego chcieli. Mimo tego, co mówią reklamy, produkty zwiększające porost włosów nie są szczególnie skuteczne, chyba żeby wziąć pod uwagę korzyści finansowe, które odnosi producent.
Tak więc skórę wystawioną na działanie promieni słonecznych należy po prostu chronić – kapeluszem albo kremem z mocnym filtrem UV. Jeśli podejrzewamy u siebie patologiczą przyczynę wypadania włosów, warto skontaktować się z lekarzem w celu wykonania mikroskopowego badania skóry głowy.

To zrozumiałe, że wypadanie włosów u dzieci niepokoi zarówno same dzieci, jak i rodziców. Najczęstszymi przyczynami takiego łysienia są trzy choroby: łysienie plackowate, grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis), i trichotillomania.
-    Trichotillomania – jest to naukowa nazwa nawyku wyrywania włosów. Generalnie uważa się to za nawyk nerwowy, który może dotyczyć również wyskubywania brwi czy rzęs. Natłuszczanie włosów może sprawić, że ich wyrywanie stanie się trudniejsze, ale kluczowe jest usunięcie przyczyny samej nerwowości.

Często dziecko należy po prostu zaprowadzić do lekarza, który przebada włosy i mieszki włosowe w poszukiwaniu śladów infekcji, wyrywania albo łysiejących łatek, które sugerowałyby łysienie plackowate.
Większość dzieci traci włosy z powodu wyżej wymienionych zjawisk. Każde powinno być przebadane przez pediatrę albo dermatologa-pediatrę.

Tinea captis
Tinea captis jest najczęściej spotykanym powodem wypadania włosów u dzieci. Jest to choroba spowodowana powierzchniową infekcją grzybiczną skóry głowy, brwi i rzęs, ze skłonnością do atakowania trzonu włosa i mieszków włosowych. Chorobę tą uważa się za formę mikozy powierzchniowej albo grzybicy skóry. Infekcję tą można nazwac na kilka innych sposobów, na przykład grzybicą skóry głowy czy tinea tonsurans. W wielu częściach świata jej występowanie staje się coraz powszechniejsze.
Dzieci chorujące na tinea capitis dotyka na ogół łysienie ogniskowe ze złamanymi włosami widocznymi tuż nad powierzchnią skóry. Łatki pozbawione włosów są na ogół okrągłe albo owalne, ale zdarzają się również takie o nieregularnym kształcie. Czasami włosy łamią się na samej powierzchni i wyglądają jak małe czarne kropki na głowie. Czasami są również widoczne szarawe płatki skóry czy łuski.
Diagnoza: najlepszym sposobem, dzięki któremu doktor może zdiagnozować jakikolwiek typ infekcji grzybicznej, jest pobranie próbki naskórka z zainfekowanego obszaru i obejrzenie jej pod mikroskopem w celu sprawdzenia, czy jest w niej obecny grzyb.
Leczenie: Tinea capitis na ogół leczy się środkami przeciwgrzybicznymi, jak griseofulvin, przyjmowanymi doustnie przez osiem tygodni.
Tinea capitis można również wyleczyć przy pomocy szamponu Nizoral, którym myje się skórę głowy dwa do trzech razy w tygodniu. Bardzo ważnym jest, żeby kontynuować przyjmowanie leków doustnych i stosowanie szamponu przez osiem tygodni. Bardzo często przyczyną niepowodzenia w leczeniu jest nieregularne przyjmowanie lekarstw przez cały czas kuracji.
Dzieci chorujące na tinea capitis nie muszą być zwalniane ze szkoły na czas leczenia, jeśli jest ono przeprowadzane prawidłowo. Większość z nich nie zaraża, jeśli stosuje leki i szampon.

Łysienie plackowate
Choroba ta pojawia się w formie okrągłych lub owalnych łysych łatek. Łatki te są całkiem łyse i gładkie, bez zadnych znaków zapalenia, łuszczenia czy złamanych włosów. Pojawiają się czasem w ciągu jednej nocy, a czasem w ciągu kilku dni.
Uważa się, że łysienie plackowate spowodowane jest atakowaniem mieszków włosowych przez sam system odpornościowy ciała. W chwili obecnej około miliona dzieci cierpi na łysienie plackowate. U około jednej czwartej z nich zauważyć również można nierówności na powierzchni paznokci. 

Przy odpowoednim leczeniu duży odsetek pacjentów zauważa całkowite odrośnięcie wszystkich włosów po upływie jednego roku – u wielu ma to miejsce jeszcze wczesniej. Dzieci dotknięte łysieniem plackowatym powinny być pod opieką dermatologa. U około 5% tych dzieci pojawi się łysienie całkowite – wypadnięcie wszystkich włosów na skórze głowy. U części z nich pojawi się nawet alopecia universalis – całkowita utrata wszytskich włosów na ciele.
Diagnoza: Nie istnieją jeszcze żadne testy diagnostyczne jednoznacznie wykrywające łysienie plackowate. Dermatolodzy wykrywają to schorzenie na drodze eliminacji innych powodów wypadania włosów i bliskiego badania samych łysych łatek. Na ogół miejsce dotknięte łysieniem plackowatym to gładka, łysa łatka, która potrafi się pojawić w ciągu 24 godzin. Niektórzy ludzie odczuwają w tym miejscu mrowiący ból.
Obszarem najczęściej dotkniętym tym schorzeniem jest właśnie skóra głowy, ale łysienie plackowate może się pojawić wszędzie, gdzie na ciele rosną włosy. Czasami przeprowadza się testy polegające na wyciąganiu włosów na brzegach zakażonych obszarów. Jeśli włos daje się łatwo wyciągnąć, oznacza to że zmiana skórna jest aktywna i można się spodziewać dalszego wypadania włosów. Jako że łatwo jest zauważyć łysienie plackowate, często diagnozę można postawić już na podstawie prostego badania wizualnego.
Leczenie: Nie ma leku na łysienie plackowate i, niestety, jako że nie udało się dotąd w stu procentach opisać tej choroby, nie ma również potwierdzonych certyfikatem leków ani kuracji przeznaczonych specjalnie do jej leczenia. 
Czasem przepisuje się jednak kilka lekarstw, które mogą leczyć łysienie plackowate. Lekarstwa te zdają się pomagać pewnemu odsetkowi chorych. Warto przeczytać więcej o łysieniu plackowatym. W celu wybrania najlepszej dla swojego dziecka opcji należy skonsultować się z lekarzem.

Należy pamiętać, że mimo, że leczenie może zwiększyć porost włosów, nie istnieje lekarstwo zapobiegające powstawaniu nowych łysych łatek ani leczące samą chorobę. Łysienie plackowate jest chorobą nieprzewidywalną i nawet jeśli całkowicie zniknie, istnieje ryzyko, że pojawi się ona w późniejszych okresach życia dziecka.

Urazy trzonu włosa
Jest to kolejny powszechny powód wypadania włosów u dzieci. Uszkodzenia te często są spowodowane ciągnięciem (np. stałym noszeniem ciasnych warkoczyków czy kucyka) albo tarciem (na przykład o krawędź łóżka czy oparcie fotela). Jeszcze innym powodem są oparzenia chemiczne.

Kolejnym nie rozumianym powodem wypadania włosów z powodu urazów jest trichotillomania, nawyk skręcania lub wyrywania włosów. Trichotillomanię uważa się za zaburzenie o charakterze uzależnieniowo-obsesyjnym, które może być niezwykle trudne w leczeniu, jako że pacjent na ogół czuje się zmuszony do wyrywania włosów. Włosy wypadają miejscami, co szczególnie dobrze widać po ułamanych końcówkach i ogólnie nierównej ich długości. W obrębie łatek nie wypadają jednak wszystkie włosy.
Niektóre dzieci dotknięte trichotillomanią mają również trichophagię – nawyk zjadania wyrwanych przed chwilą włosów. W ich brzuchu można wtedy znaleźć kulki niestrawionych włosów.
Diagnoza: Na ogół rzecz można zauważyć samemu. Pacjent albo rodzic pacjenta narzeka na obsesyjne pociąganie za włosy.
Leczenie: Pociąganie za włosy leczy się na ogół terapią kognitywną/behawioralną lub technikami relaksacyjnymi, które mogą się okazać bardzo skuteczne. Jeśli tylko uszkodzenia włosów nie były tak bardzo poważne czy chroniczne, żeby spowodowały pojawienie się blizn, kiedy uszkodzenia przestaną się pojawiać, włosy odrosną same.

Telogenowe wypadanie włosów
Telogenowe wypadanie włosów to kolejna powszechna przyczyna wypadania włosów u dzieci. Aby ją zrozumieć, trzeba poznać normalny cykl życiowy włosa. Pojedynczy mieszek włosowy ma długą fazę wzrostu i produkuje wciąż rosnące włosy przez dwa do sześciu lat (średnio trzy lata). Po tej fazie następuje krótka faza przejściowa (trwająca około trzech tygodni), kiedy mieszek włosowy zmniejsza się. Z kolei po tej fazie następuje faza odpoczynku (około trzech miesięcy), kiedy mieszek włosowy pozostaje uśpiony. Ta ostatnia faza nazywana jest fazą przestoju. Kiedy się kończy, od nowa zaczyna się faza wzrostu – nowe włosy rosną i wypychają stare trzony włosa. Cały cykl powtarza się. 

U większości ludzi 80 do 90% mieszków włosowych znajduje się w fazie wzrostu, około 3% w krótkiej fazie przejściowej i na ogół mniej niż 10% w fazie przestoju. Codziennie wypada około 50 do 150 włosów, a na ich miejscu wyrastają nowe.
Jednak w wypadku telogenowego wypadania włosów ma miejsce coś, co przerywa ten normalny cykl życiowy i wpędza wiele albo nawet wszystkie włosy w fazę przestoju. Kilka tygodni później pojawia się częściowa lub całkowita łysina. Do powodów zaliczyć można bardzo wysokie gorączki, operacje pod znieczuleniem ogólnym, nadmiar witaminy A, ciężki i przedłużający się stres spowodowany na przykład śmiercią kogoś bliskiego, ciężkie uszkodzenia ciała, jak również stosowanie niektórych leków na receptę, jak Accutane przeciwko trądzikowi.
Diagnoza: Nie ma testów diagnostycznych przeznaczonych specjalnie do jednoznacznego wykrywania telogenowego wypadania włosów. Doktor musi dokładnie przestudiować historię leczenia pacjenta, ale diagnoza na ogół opiera się o doświadczenie danego lekarza.
Leczenie: Kiedy kończy się stresujące doświadczenie, w okresie od sześciu miesięcy do roku włosy na ogół odrastają  w komplecie. Nie przepisuje się też zwykle żadnych innych kuracji.

Rak
U dzieci chorych na raka wypadanie włosów może mieć bardzo duże znaczenie i działać traumatycznie – dla innych z kolei, szczególnie dla bardzo małych dzieci, wypadanie włosów może być stosunkowo nieważne. Nastolatki mogą się czuć zdruzgotane i trzeba będzie dać z siebie wszystko, żeby pomóc im poradzić sobie z tym problemem. Dziecko będzie musiało wiedzieć, czy istnieje prawdopodobieństwo, że wskutek leczenia włosy zaczną wypadać, a ponadto trzeba będzie zaplanować dobrze, jak sobie z tym poradzić tak, żeby dziecko czuło się jak najbardziej komfortowo. Dobra wiadomość jest taka, że istnieje naprawdę wiele sposobów na wybranie świetnego nakrycia głowy. 
Nie wszystkie substancje stosowane w chemioterapii powodują wypadanie czy cienkość włosów, najpierw należy więc spytać lekarza o rekomendowane leczenie i czy można się spodziewać wypadania włosów. Jeśli dziecko będzie musiało przechodzić przez napromieniowanie głowy, w miejscu, które zostanie naświetlone, włosy prawdopodobnie wypadną. W wielu przypadkach włosy mogą tam nie odrosnąć wcale; należy porozmawiać z lekarzami i spytać ich, co może się wydarzyć w przypadku naszego dziecka.
 
Czemu akurat włosy? W przypadku chemioterapii wiele leków antynowotworowych jest zaprojektowane tak, żeby zabijały szybko rosnące komórki rakowe. Jednak niektóre normalnie rosnące komórki, jak na przykład komórki włosów, również rosną szybko; chemioterapia niszczy je również. Niemal w każdym przypadku włosy zaczynają odrastać po kilku miesiącach od zakończenia chemioterapii. Mimo że włosy mogą odrosnąć z trochę innymi właściwościami i fakturą, a czasem nawet w trochę innym kolorze, zmiany te mają na ogół charakter przejściowy.

Objawy
Wypadanie włosów zaczyna się na ogół kilka tygodni po przeprowadzeniu pierwszej lub drugiej chemioterapii, ale różni się to u każdego pacjenta. Włosy dziecka mogą się stawać cieńsze zanim zaczną wypadać szybciej i w większych ilościach.

Kiedy dziecku zaczną wypadać włosy, należy rozważyć wcielenie w życie następujących kroków:
   
1.    Dobrze jest powiadomić wychowawcę dziecka o tym, że będzie ono traciło włosy. Nauczyciel porozmawia o tym z klasą zanim proces się rozpocznie, co złagodzi reakcję uczniów w momencie, kiedy dziecko wróci do nauki. Niektóre szkoły nie pozwalają również na noszenie pewnego rodzaju nakryć głowy; dobrze jest pomówić z dyrekcją szkoły i spytać o specjalne pozwolenie.
2.    Kiedy włosy zaczną wypadać, należy je myć rzadziej i tylko bardzo łagodnym szamponem albo szamponem dla dzieci.
3.    Jeśli dziecko farbuje włosy albo robi sobie pasemka, musi tego zaprzestać. Substancje chemiczne mogą być bardzo szkodliwe dla włosów, które po chemioterapii są szczególnie podatne na uszkodzenia.
4.    Jeśli to możliwe, lepiej, żeby dziecko unikało stosowania suszarek, lokówek i wałków, ponieważ zwiększy to tempo wypadania włosów, a ponadto może uszkodzić delikatną skórę głowy.
5.    Niech dziecko nie zapomina unikać słońca! Jeśli wychodzi z domu bez nakrycia głowy, na głowę koniecznie musi zostać naniesiony kosmetyk z filtrem UV. Jednak najlepiej jest nosić chustkę albo kapelusz.
6.    Starajmy się zminimalizować negatywne skutki łysienia dla psychiki dziecka. Zachęćmy je do próbowania z różnymi rodzajami nakryć głowy i do zabawy – pamiętajmy też, aby przypominać dziecku, że po zakończeniu leczenia włosy odrosną.

Dla każdej kobiety wygląd jest bardzo ważnym czynnikiem. Jak się jednak okazuje polskie społeczeństwo coraz bardziej o siebie dba i również mężczyznom coraz bardziej zależy na atrakcyjnym wyglądzie. Problemy kobiet i mężczyzn zasadniczo się różnią, natomiast w jednym punkcie są wspólne. Gdy u obu pojawia się problem łysienia czy wzmożonego wypadania włosów, zarówno kobiety jak i mężczyźni szukają pomocy wszędzie, gdzie tylko jest to możliwe. Bardzo często jednak szybko przekonują się, że wiele z oferowanych metod jest mało skutecznych. Dlatego powinni zaufać Klinice Handsome Men, która ma do zaoferowania 100% zadowolenia z przeprowadzanych zabiegów. Zachęca do tego oferta kliniki, ale również galeria zadowolonych pacjentów, którą można obejrzeć Tutaj!

Polecane artykuły

Najczęściej kupowane w sklepie internetowym



Wypadanie włosów Łysienie Wzrost włosów Gęste włosy Trwała ondulacja Kształt głowy Trwała kwaśna Grube włosy