Wypadające włosy okiem dermatologa

Lekarze dermatolodzy alarmują, że coraz więcej ich pacjentów jest zaniepokojonych nadmiernym wypadaniem włosów. Wpływ na to ma nasz ogólny stan zdrowia.

Specjalista-dermatolog, dr nauk med. Maria Glińska-Ferenz pacjentom, którzy skarżą się na zwiększone wypadanie włosów, zawsze zadaje pytanie dotyczące ich zdrowia i diety. -Wiadomo, że włosy są słabsze, gdy dokucza nam cukrzyca, choroby przewodu pokarmowego, żółtaczka czy inne zakaźne. Pogarszają stan naszej czupryny wszelkie przeziębienia, grypy czy zapalenia górnych dróg oddechowych. Przyczyniają się do tego również gorączka, nieodpowiednie odżywianie, nadmierne odchudzanie. Zaburzenia hormonalne często są przyczyną wypadania włosów u kobiet. Powodują je także schorzenia tarczycy. Pacjentów z tymi dolegliwościami kieruję do endokrynologa bądź ginekologa-endokrynologa - mówi pani doktor. Bardzo pomocne w diagnozowaniu jest wykonanie tzw. tichogramu. Badanie polega na ocenie kondycji korzeni włosów wyrwanych z różnych miejsc na głowie. Pozwala ono ocenić, w których partiach czupryna jest do uratowania. Najwięcej osób zwracających się do mnie z tym problemem cierpi na łojotok. Jeśli nie jest on zbyt nasilony, zalecam proste środki, takie jak szampony z dziegciem lub zawierające cynk oraz witaminy z grupy B (z wyłączeniem B12) i witaminę PP. Predyspozycje do tego schorzenia są najczęściej uwarunkowane genetycznie. Przy łojotoku charakterystyczny jest łupież tłusty ze znacznymi objawami świądu, a nawet nawarstwieniem łusek, które w ciężkich stanach mogą przypominać łuszczycę głowy. Nie wolno go zaniedbać. W leczeniu skóry głowy może pomóc jedynie dobry dermatolog. Wypadanie włosów może doprowadzić w innym przypadku do całkowitego wyłysienia.

Jak się okazuje, na łupież (niekoniecznie będący następstwem łojotoku) cierpi aż 30 procent Polaków. Dolegliwości tej towarzyszy nadmierne złuszczanie się naskórka głowy, co oczywiście powoduje mniejszą lub większą utratę włosów. Charakterystyczne drobne płatki, łatwo odpadające od skóry głowy, co szczególnie widoczne jest przy czesaniu, to łupież suchy. Często występuje przed okresem dojrzewania. Na szczęście, obecnie na rynku mamy dużą ilość przeciwłupieżowych płynów, szamponów i odżywek. Warto też zwrócić uwagę na dietę: należy jeść mniej tłuszczów, a więcej węglowodanów, jarzyn i owoców. Jeśli te metody zawiodą, najlepiej zasięgnąć porady lekarza, gdyż łupież może być także następstwem wielu chorób, braku odpowiednich witamin, stresów oraz noszenia nieprzewiewnych nakryć głowy.
Za dopuszczalną normę u człowieka przyjęto wypadanie do stu włosów dziennie. Jeśli traci się ich więcej, oznacza to, że nasz organizm szwankuje - twierdzi pani doktor.
Bardzo duże znaczenie dla zdrowia, a więc także właściwej kondycji włosów, ma dostarczenie odpowiedniej ilości biopierwiastków, takich jak: żelazo, cynk lub magnez. Natomiast nadmierna obecność tych szkodliwych: rtęci, ołowiu czy arsenu, może przyczynić się nawet do częściowej utraty włosów.

Powodują ją także niektóre leki, np. cytostatyki, alkaloidy roślinne czy antybiotyki. Niekorzystnie na ich kondycję wpływają środki zmniejszające krzepliwość krwi, niektóre leki stosowane przy nadczynności tarczycy, większość doustnych środków antykoncepcyjnych oraz część leków obniżających zawartość cholesterolu we krwi.

Aby były zdrowe i lśniące
* Z punktu widzenia dermatologicznego codzienne mycie włosów nie jest wskazane, zwłaszcza przy łojotoku. Pobudza ono pracę gruczołów łojowych.
* Przed myciem skórę głowy masujemy przez parę minut, a następnie rozczesujemy włosy.
* Spośród dużej ilości szamponów i odżywek wybierzmy te odpowiednie dla naszego rodzaju i gatunku włosów. Najlepsze są produkty znanych firm, atestowane przez PHZ (Państwowy Zakład Higieny).
* Myjąc głowę, szampon mieszamy z niewielką ilością wody, rozprowadzamy na dłoni, potem równomiernie na włosach. Spłukujemy długo, najlepiej dość chłodną wodą, gdyż zamyka ona łuski na powierzchni włosa.
* Odżywki nakładajmy na mokre, ale dobrze wytarte ręcznikiem włosy.
* Mokre włosy są bardzo wrażliwe, nie służy im energiczne czesanie, szczotkowanie i suszenie z bliska zbyt gorącym strumieniem powietrza. Suszarkę lepiej zastosować, gdy włosy są wilgotne, raczej już do wykończenia fryzury.

Częściowa lub całkowita utrata włosów.
ETIOLOGIA

Łysienie może być uwarunkowane genetycznie lub być wyrazem starzenia się bądź wynikiem miejscowej lub układowej choroby (np łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca). Łysienie może być niebliznowaciejące lub bliznowaciejące, które jest wynikiem tworzenia się tkanki bliznowatej w miejscu stanu zapalnego lub uszkodzenia skóry.

OBJAWY

Łysienie niebliznowiaciejące:
Łysienie typu męskiego- Często występujace rodzinnie, wymagające obecności androgenów-męskich hormonów. Utrata włosów obejmuje początkowo kąty skroniowo- czołowe lub szczyt głowy. Do zaawansowa nych zmian dochodzi jeżeli łysienie rozpoczęło się w okresie pokwitania.

Łysienie typu żeńskiego - Często spotykane u kobiet polegające głownie na przerzedzeniu włosów w okolicy czołowej i ciemieniowej oraz na szczycie głowy. Zazwyczaj nie dochodzi do całkowitego wyłysienia.

Łysienie plackowate - Może dotyczyść każdej owłosionej części ciała choć najczęściej obejmuje skórę głowy i brodę. Charakteryzuje się nagłą utratą włosów na ograniczonym obszarze bez żadnej uchwytnej przyczyny. W rzadkich przypadkach może dojść do utraty włosów na całym ciele. Gdy łysienie jest ograniczone do kilku ognisk często w ciągu paru miesięcy następuje odrost włosów, chociaż niewykluczone są nawroty.

Łysienie toksyczne - Jest to przejściowe łysienie, które pojawia się 3-4 miesięcy po przebytej ciężskiej chorobie gorączkowej. Równie często jest spotykana w przebiegu obrzęku śluzowatego, niedoczynności przysadku, kiły, po porodzie oraz w wyniku przyjmowania niekótych leków np związków talu, leków cytotoksycznych, witaminy A oraz retinoidów.

Nawykowe wyrywanie włosów -Występujące głownie u dzieci nerwicowe przyzwyczajenie. Włosy mogą być ułamane o nierównej długości. Chorobę czasami trudno jest odróżnicz od łysienia plackowatego.

Łysienie bliznowaciejące - Utrata włosów jest spowodowana zanikiem lub bliznowaceniem skóry. Najczęściej dochodzi do niego w wyniku oprarzenia skóry, urazu fizycznego, pomieni X, zmian nowotworowych, w przebiegu skórnej postaci tocznia rumieniowatego, twardziny, przewlekłych zakażeń bakteryjnych i grzybiczych, ziarniaków ( wprzebiegu sarkoidozy, kiły, gruźlicy)

ROZPOZNANIE
Na podstawie badania mikroskopowego wyrywanych włosów można zróżnicować łysienie poporodowe, łysienie spowodowane talem, łysienie spowodowane lekami antymitotycznymi, łysienie plackowate.
Za pomocą biopsji owłosionej skóry głowy można zróżnicować łysienie plackowate od nawykowego wyrywania włosów, roza zmiany nowotworowe.
Za pomocą badania histopatologicznego lub immunofluorescencyjnego można ustalić rozpoznanie tocznia rumieniowatego, liszaja płaskiego i twardziny.

Badania dowodzą, że przeszło 80% osób, których dotknął problem łysienia, jest sfrustrowanych z powodu swojego wyglądu. Osoby takie przejmują się swoim wyglądem nie tylko, aby wyglądać atrakcyjnie i czuć się atrakcyjnym, ale również dlatego, że coraz częściej wymaga tego stanowisko, które zajmujemy czy otoczenie, w którym przebywamy. Osoby dotknięte problemem łysienia szukają więc ratunku we wszystkich dostępnych metodach leczenia tego problemu. Bardzo często jednak sięgają po środki, które nie przynoszą wymarzonych rezultatów i po raz kolejny narażone są na stres. Metodę w 100% skuteczną oferuje Klinika Handsome Men. Jej zadowolonych pacjentów można zobaczyć Tutaj!

Autor: Małgorzata Larecka

Właściciel strony nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania nin. porad, przepisów czy recenzji. Wykorzystanie podanych informacji odbywa się na wyłączną odpowiedzialność stosującego.