Jesteś tutaj:

Łysienie u mężczyzn

Łysienie to przypadłość, która dotyczy najczęściej mężczyzn. Dla wielu z nich, to nie lada kłopot, gdyż włosy uznawane są za atrybut młodości, zdrowia i witalności. Dowiedz się więcej i sprawdź, czy Tobie też może grozić ten problem.

Definicja

Łysienie (łac. Alopecia) to postępujący zanik wytwarzania włosów w mieszku włosowym, objawiający się ich utratą w ilości powyżej 100 dziennie. Zazwyczaj dotyczy skóry głowy, ale może lokalizować się w każdym owłosionym miejscu (pod pachami, okolice intymne, plecy, nogi czy Klatka piersiowa).

Rodzaje
Wyróżniamy kilka podstawowych odmian łysienia, są to:

a) androgenowe (łac. Alopecia androgenetica), czyli typowa dla mężczyzn utrata włosów. Jej przyczyna tkwi w aktywności męskich hormonów – testosteronu i jego pochodnej dihydrotestosteronu (DHT). Pod ich wpływem mieszki włosowe ulegają miniaturyzacji a wytwarzanie przez nich włosy stają się coraz cieńsze i słabsze, aż do powstania tzw. meszku, czyli krótkich, prawie pozbawionych pigmentu włosów. Najbardziej wrażliwe na DHT mieszki włosowe ulokowane są w okolicy nadczołowej i czubka głowy, dlatego w tych miejscach rozpoczyna się to niekomfortowe zjawisko.
Statystyki podają, że z powodu tej dolegliwości cierpi około 60% czterdziestolatków.

b) plackowate (łac. Alopecia areata) to nagły proces utraty włosów w obrębie powstałego ogniska choroby. Jeśli choroba osiągnie fazę złośliwą, ogniska mogą na siebie zachodzić, co skutkuje całkowitym wyłysieniem, a także możliwą utratą włosów z pach czy okolic intymnych. Niekiedy proces rozszerza się także na płytki paznokciowe powodując ich zmiany morfologiczne i zanik. Przyczyną łysienia plackowatego są najczęściej współistniejące choroby, m.in. rozregulowanie hormonalne (chora tarczyca lub nadnercza), bielactwo lub toczeń rumieniowaty albo zaburzenia nerwowe.

c) telogenowe, ma miejsce w przypadku przejścia części włosów w fazę spoczynku (fazę telogenu), co objawia się utratą owłosienia po kilku miesiącach (najczęściej od 3 do 6) Może być to spowodowane przyjmowaniem pewnych leków, grzybicą skóry głowy, zaburzeniami hormonalnymi tarczycy (niedoczynność) albo ogromnym, nagłym stresem (traumatyczne wydarzenia, wypadek komunikacyjny, śmierć kogoś bliskiego lub narodziny dziecka). Po ustaniu niekorzystnego zjawiska, zazwyczaj obserwuje się odrost i wzmocnienie włosów.

d) bliznowaciejące, które możemy podzielić na dwa rodzaje:

* wrodzone – najczęściej spowodowane niedorozwojem skóry (czasem występuje w zespołach wad wrodzonych, np. wodogłowiu, rozszczepie kręgosłupa, defektach w przegrodzie serca). Zdarza się także przy zmamieniach łojowych lub naskórkowych oraz przy rogowaceniu mieszkowym kolczystym. Gojenie ran powoduje powstawanie blizn, które uniemożliwiają wzrost włosa w tym miejscu
* nabyte – jako następstwa pewnych urazów – mechanicznych (uderzenie, ucisk czepka pielęgniarskiego), fizycznych (wysoka lub niska temperatura, promieniowanie X, krioterapia), chemicznych (oparzenia chemiczne), biologicznych (zakażenia wirusowe, grzybicze lub bakteryjne, np. ospa wietrzna lub półpasiec).

Czynniki ryzyka
Proces łysienia androgenowego najprawdopodobniej ma związek z predyspozycjami genetycznymi. Ciekawe jest, że dotyczy on głownie mężczyzn rasy białej. Łysienie plackowate i telogenowe związane jest z pewnymi procesami chorobowymi zachodzącymi w organizmie, ale także nie bez znaczenia jest tutaj wpływ stresu. Szczególnie w ostatnim przypadku, gwałtowne emocje mogą uszkodzić wrażliwe mieszki włosowe, co skutkuje utratą owłosienia po kilku miesiącach. Aby uniknąć wyłysienia na skutek tworzących się blizn, należy unikać urazów głowy, między innymi chronić ją przed wysoką temperaturą i oparzeniami. Duże znaczenie ma tutaj indywidualna Wrażliwość skóry głowy, często dziedziczona po przodkach. Odnawiający się świąd, swędzenie, zaczerwienienie i często pojawiające się krosty powinny nas zaniepokoić i zmusić do wizyty u lekarze dermatologa. Pamiętajmy, że również zaniedbany łupież, szczególnie łojotokowy, może w konsekwencji doprowadzić do gubienia włosów.

Słynni, łysi mężczyźni
Odnośnie łysienia krąży powiedzenie, że „na mądrej głowie, włosy nie rosną”, a dodatkowo niektórzy badacze ewolucji uważają, że gubienie włosów to nieunikniony proces rozwoju człowieka. Spośród „mądrych głów”, które utraciły czuprynę możemy wymienić takie sławy jak Sokrates, Bergson czy Napoleon Bonaparte. Aktualne badania wskazują, że panowie bez włosów osiągają o 4 punkty lepsze wyniki w testach na IQ niż mężczyźni z bujną czupryną.

Przypadek?
Do powszechnie uznawanych za seksownych facetów zaliczamy takie nazwiska jak Bruce Willis, Telly Savallas czy John Malkovich, którzy przecież już dawno utracili swoje owłosienie. Spośród polskich gwiazd warto wymienić lubianego Ryszarda Rynkowskiego czy Stanisława Tyma.
Powyższe przykłady to dowód, że „błyszczącej” głowy nie należy się wstydzić, a wręcz przeciwnie – można być z niej dumnym. Dodaje ona męskości, podkreśla rozbudowane mięśnie i zdaniem wielu kobiet - jest seksowna.

Polecane artykuły

Najczęściej kupowane w sklepie internetowym



Wypadanie włosów Łysienie Zagęszczanie włosów Gęste włosy Łuska włosa Łupież Higiena Biopsja