Jesteś tutaj:

Łysienie telogenowe

Podstawy
Łysienie telogenowe jest formą łysienia nieblizonowaciejącego, która charakteryzuje się rozproszonym wypadaniem włosów, często pojawiającym się nagle. Istnieje również forma chroniczna, o bardziej podstępnym początku i trwająca dłużej. Łysienie telogenowe to proces reakcyjny spowodowany przez napięcie metaboliczne albo hormonalne, bądź też przez lekarstwa. Na ogół choroba zanika samoistnie w przeciągu sześciu miesięcy.

Patofizjologia
Łysienie telogenowe może dotknąć włosów na każdej części ciała, ale ogólnie objawia się tylko utratą włosów na głowie.

Zrozumienie patofizjologii łysienia telogenowego wymaga wiedzy na temat cyklu wzrostu włosa. Wszytskie włosy posiadają fazę wzrostu, zwaną anagenem, a także fazę odpoczynku, zwaną telogenem. Dla skóry głowy anagen trwa około trzech lat, podczas gdy telogen może trwać około trzech miesięcy; u wielu osób mogą tu jednak występować dość znaczne różnice. Podczas fazy telogenu odpoczywający włos pozostaje w mieszku włosowym do czasu, kiedy zostanie wypchnięty przez nowy włos w fazie anagenu.

U większości ludzi 5 do 15% włosów w każdej chwili znajduje się w fazie telogenu. Łysienie telogenowe pojawia się, kiedy stres fizjologiczny bądź zmiana o charakterze hormonalnym powoduje, że wiele włosów wchodzi w fazę telogenu w tym samym czasie. Wypadanie nie zaczyna się jednak, dopóki nie zaczną rosnąć nowe włosy w fazie anagenu. Pojawiające się włosy pomagają wypchnąć odpoczywające włosy z mieszka. Ostatnie dane sugerują, że mechanizm wypadania włosów w fazie telogenu jest procesem aktywnym, który może pojawić się niezależnie od powstawania nowych włosów w fazie anagenu. Przerwa pomiędzy początkiem łysienia telogenowego a początkiem wypadania włosów odpowiada długości samej fazy telogenu; jest to od 1 do 6 miesięcy (średnio 3 miesiące).

Headington opisał 5 funkcjonalnych podtypów łysienia telogenowego na podstawie tego, która część cyklu wzrostu włosa jest nienormalnie wydłużona bądź skrócona. Podtypy te reprezentują wariacje opisanych powyżej głównych zasad. Rzadko istnieje możliwość klinicznego rozróżnienia tych podtypów.

Częstotliwość
Schorzenie to jest dość powszechne, ale nie odnotowano dokładnie, jak dużej liczby ludzi dotyczy. Duży odsetek osób dorosłych odnotował w swoim życiu epizod łysienia telogenowego.

Śmiertelność/ chorobliwość
Nie odnotowano śmiertelności. Chorobliwość ogranicza się do łagodnych zmian kosmetycznych.

Rasa
Nie odnotowano różnic rasowych w występowaniu choroby.

Płeć
Ostre łysienie telogenowe może się pojawić u osób obu płci, jeśli tylko pojawią się odpowiednie warunki dla zakażenia. U kobiet może ono jednak być nieco bardziej powszechne, ponieważ często przyczyną pojawienia się schorzenia są zmiany hormonalne okresu okołoporodowego. Co więcej, kobietom wypadanie włosów sprawia na ogół więcej kłopotu niż mężczyznom, co powoduje, że to kobiety częściej szukają na nie leku. Chroniczne przypadki łysienia telogenowego występują jednak głównie u kobiet.

Wiek
Łysienie telogenowe może się pojawić w każdym wieku. Stosunkowo powszechne jest jego występowanie u dzieci w pierwszych miesiącach życia.


OD STRONY KLINICZNEJ

Historia

Objawem tak ostrego, jak i chronicznego łysienia telogenowego jest zwiększone wypadanie włosów. Pacjenci na ogół narzekają jedynie na to, że ich włosy wypadają dużo szybciej. Niektórzy zauwazają również, że pozostałe włosy wydają się mniej gęste. W obu formach łysienia telogenowego włosy wypadają w rozproszeniu na całej głowie. Nie kończy się to całkowitym wyłysieniem.

- O ostrym łysieniu telogenowym mówi się wtedy, kiedy włosy wypadają przez mniej niż 6 miesięcy. Pacjenci z łysieniem telogenowym narzekają na ogół na to, że wypadanie włosów zaczęło się stosunkowo nagle. Dokładny wywiad ujawnia na ogół napięcie metaboliczne bądź fizjologiczne 1-6 miesięcy przed początkiem łysienia. Napięcia fizjologiczne, które mogą wywołać łysienia telogenowego, to między innymi choroba goraczkowa, poważne obrażenia ciała, zmiana diety, ciąża i poród, a także rozpoczęcie przyjmowania nowego leku. Udowodniono również, że acute wypadanie włosów może być powodowane przez immunizacje. Łysienie telogenowe może również zostać wywołane przez choroby skóry, jak łuszczyca i zapalenie łojotokowe.

- Chroniczne łysienie telogenowe trwa ponad 6 miesięcy. Często nie zauważa się jego początku i bywa, że trudno zidentyfikować czynnik, który je zainicjował. Z racji długości okresu wypadania włosów pacjenci mogą zauwazyć, że stają się one mniej gęste, albo że wydają się cienkie i pozbawione żywotnosci.

Fizycznie
- Badanie fizyczne wygląda tak samo dla ostrego i chronicznego łysienia telogenowego. Na ogól lekarz nie zauważa zmniejszenia gestości włosów, jednak jeśli włosy wypadają od kilku miesięcy, mogą się one wydawać cieńsze np. w porównaniu ze starymi fotografiami.

- W zależności od długości okresu wypadania włosów, przyjrzenie się skórze głowy z bliska może ujawnić większą niż można by się spodziewać liczbę nowych, wyrastających z mieszków włosów. Jako że włosy rosną w niemalże stałym tempie około 1 cm miesięcznie, długość okresu wypadania włsoów można zmierzyć poprzez określenie długości krótkich włosków

- W aktywnym łysieniu telogenowym delikatny test na pociaganie za włosy za każdym razem będzie pozostawiał w ręku co najmniej 4 włosy. Kiedy aktywne wypadanie się zatrzyma, włosy nie będą już nadmiernie podatne na wyrywanie. Wymuszone wyrwanie 10-20 włosów ujawni duży odsetek włosów w fazie telogenu. Jeśli w fazie tej znajduje się więcej, niż 25% wyrwanych włosówm potwierdzona zostaje diagnoza łysienia telogenowego.

- Jeśli chodzi o czysto fizyczne czy wręcz procentowe badania łysienia telogenowego, istnieje jeden haczyk: u każdego człowieka skóra głowy ma swój własny cykl produkcji włosów. Istnieją pacjenci, którzy mają bardzo długą fazę anagenu i w dowolnej chwili bardzo niewiele włosów znajduje się u nich w fazie telogenu. U tych pacjentów, mimo łysienia telogenowego, wygląd włosów może się zupełnie nie zmienić. W takich przypadkach diagnozę można postawić jedynie na podstawie uzyskanej od pacjenta hostorii choroby.

- U pacjentów z łysieniem telogenowym nie powinno być żadnych obszarów całkowicie wyłysiałych. Nie pojawiają się również blizny. Nie powino być również żadnych śladów zapalenia skóry głowy. Na ogół pacjenci nie narzekają również na wypadanie włosów na całym ciele.

Przyczyny
Przyczyną łysienia telogenowego jest napięcie fizjologiczne. Czynniki wywołujące je można podzielić na kilka kategorii, wymienionych poniżej. Wyniki badań na myszach laboratoryjnych pokazują, że napięcie fizjologiczne może wywołać katagen, głównie poprzez działanie na neuroprzekaźniki i hormony. Jednak w przypadku ludzi nie określono jeszcze roli, jaką ta sytuacja odgrywa w wypadaniu włosów. W chorobie HIV aptosis może odnosić się do proteiny R wirusa HIV-1.

- Choroby ostre, jak te, którym towarzyszy gorączka, ciężkie infekcje, poważne operacje i ciężki stres

- Choroby chroniczne, jak guzy, zwłaszcza limfoproliferatywne, a także jakiekolwiek chroniczne choroby osłabiające, toczeń rumienowy, erythematosus, końcowe fazy chorób nerek czy choroby wątroby

- Zmiany hormonalne takie jak ciąża i poród (może to dotyczyć zarówno matki, jak i dziecka), nadczynność tarczycy i przerwa w stosowaniu leków zawierających estrogen

- Zmiany diety, jak przejście na surową dietę, anoreksja, niedobór protein w pożywieniu czy chroniczny niedobór żelaza

- Metale ciężkie, jak selen, arsen i tal

- Leki, z których najczęściej za przykład podaje się beta-blockers, środki przeciwkrzepliwe, retinoidy (z nadmiarem witaminy A), propylthiouracil (zaostrza nadczynność tarczycy), carbamazepine i immunizacje

- Kontaktowa, alergiczna wysypka na skórze głowy

Badania laboratoryjne
- Jeśli możliwe jest uzyskanie dokładnej historii zdarzenia, które zapoczątkowało łysienie telogenowe, badania laboratoryjne nie na wiele się już zdadzą. Najużyteczniejszym z testów jest biopsja skóry głowy i może ona potwierdzić diagnozę, chociaż jeśli dostępna jest historia, a badanie na wyrywanie włosów pozostawia w ręku wiele włosów w fazie telogenu, biopsja rzadko okazuje się konieczna. Włosy w fazie telogenu charakteryzują się tym, że mają białą cebulkę i nie posiadają galaretowatej powłoki włosowej

- Jeśli przeprowadza się biopsję, niektórzy specjaliści doradzają pobranie 4-mm próbek nakłuwanych, wszystkich przeprowadzonych horyzontalnie. Metoda ta dostarcza doskonałych próbek, które pomagają określić stosunek anagenu do telogenu, jednocześnie zapewniając większą trafność diagnozy

- Chroniczne łysienie telogenowe może mieć podłoże metaboliczne. Testy powinny być zorientowane na przyczyny powszechne i możliwe do naprawienia. Jeśli widoczne są jakiekolwiek objawy nadczynności tarczycy, przeprowadza się test tyreotropinowy. U kobiet w okresie przed menopauzą powszechne są niedobory żelaza. Można wtedy spróbować oszacować CBC, status żelaza w surowicy krwi, nasycenia żelaza i ferrytyny. Należy jednak zauważyć, że rezultaty CBC count mogą być zupełnie normalne u kobiet z niedużymi niedoborami żelaza i dotkniętych wypadaniem włosów, zwłaszcza jeśli są to kobiety po 40-tym roku życia. Zapalenie może wyrównać poziomy ferritin u osoby, która cierpi na niedobory żelaza. Mimo że niski poziom ferrytyny dowodzi niedoborów żelaza, normalny jej poziom również nie wyklucza tego niedoboru. Niektórzy eksperci uważają, że najlepszym wskaźnikiem niedoborów żelaza jest nasycenie żelaza.

- Jeśli powodem łysienia może być syfilis, należy przeprowadzić rapid plasma reagin lub badanie na obecność choroby wenerycznej.

Inne testy
- Jeśli pacjent nie zgodzi się na wykonanie biopsji skóry głowy, ale chciałby potwierdzenia diagnozy, można również pobierać seryjne próbki włosów. Proces ten może nauczyć pacjenta tego, jak wygląda normalny cykl wzrostu włosa, jak również potwierdzić samoistne zakończenie się procesu.

- Pacjentowi należy doradzić zbieranie wszystkich włosów, które wypadają w ciągu 24 godzin. W tym czasie pacjent nie powinien myć głowy. Proces ten należy powtarzać co tydzień czy co dwa tygodnie, aby uzyskać 3 do 4 kolekcji.

- Kolekcje wielkości 100 lub więcej włosów, które wypadły w ciągu 24 godzin, wskazują na indicative of ongoing łysienie telogenowe. Jeśli włosy będą zbierane w tygodniach, kiedy łysienie telogenowe będzie się wycofywało, ich liczba powinna się zmniejszać. Odkrycie to może bardzo dobrze podziałać na pacjenta.

- Alternatywny sposób pobierania włosów zaproponował Rabora i in. Zgodnie z tą metodą pacjent zbiera włosy podczas ich mycia, a lekarz zarówno liczy, jak i mierzy długość tych włosów. Metoda ta ma ta zaletę, że można dzięki niej wykryć i rozróżnić łysienie telogenowe i łysienie androgenowe, nawet jeśli u jednego pacjenta występują oba schorzenia. Jednak wadą metody jest niemożność zastosowania jej u pacjentów o krótkich włosach (poniżej 3 cm). Co więcej, liczenie i mierzenie włosów wymaga bardzo dużo pracy, co sprawia, że w normalnych badaniach klinicznych jest to mało praktyczne.

Wyniki histologiczne (histologic findings)
Wyniki histologiczne w łysieniu telogenowym są delikatne i najłatwiej je dostrzec na poprzecznych częściach nakłuwanych próbek do biopsji. Liczba i gęstość mieszków włosowych są normalne, ale zwiększony odsetek tych mieszków znajduje się w fazie telogenu lub katagenu. Jeśli w fazie telogenu znajduje się więcej niż 25% włosów, diagnoza jest potwierdzona. Ogólnie odsetek włosów w fazie telogenu nie powinien przekraczać 50%.


LECZENIE

Opieka medyczna
- Ponieważ ostre łysienie telogenowe jest procesem reakcyjnym, który zanika samoistnie, leczenie ogranicza się na ogół do zapewniania pacjenta o tym, że łysienie zatrzyma się.

- Jako że chroniczne łysienie telogenowe rzadziej kończy się samoistnie, dotkniętym nim pacjentom szczególnie przyda się pocieszenie. Wiedza o tym, że postępujące wypadanie włosów nie skończy się wyłysieniem, często jest dla pacjenta pocieszająca. Należy go również zachęcić do układania włosów w sposób, który zamaskuje ewentualne defekty kosmetyczne związane z niedostatkiem włosów.

- Jakakolwiek odwracalna przyczyna wypadania włosów, jak na przykład zła dieta, niedobór zelaza, nadczynność tarczycy czy stosowanie leków, powinna być usunięta.

Opieka chirurgiczna
Transplantacja włosów nie jest skuteczną metodą leczenia łysienia telogenowego.

Dieta
Jeśli istnieje podejrzenie, że przyczyną łysienia telogenowego jest źle zbalansowana dieta, zwłaszcza w przypadku chronicznego łysienia telogenowego, niezwykle pomocna może się okazać konsultacja z dietetykiem. Konsultacja z dietetykiem powinna się koncentrować na odpowiednim przyjmowaniu protein, odbudowywaniu niskich rezerw żelaza i dostarczaniu niezbędnych substancji odżywczych. Jeśli pacjent przyjmuje duże ilości witaminy A, należy tego zaprzestać.

Wydawać by się mogło, że tylko osoby starsze przejmują się wypadaniem włosów. Ostatnimi czasy jednak sytuacja się znacząco zmieniła. Wynika to w sposób bezpośredni z tego, że coraz częściej problem łysienia dotyczy właśnie osób młodych. Aby mu zapobiec i jakoś sobie z nim poradzić, osoby takie są w stanie wypróbować każdy z dostępnych na rynku środków i zastosować każdą nową metodę, która może im pomóc. Jaka jest ich skuteczność? W znacznej większości niewielka. Może im pomóc natomiast Klinika Handsome Men, która zapewnia 100% skuteczności i zadowolenia. Można się o tym przekonać Tutaj! , zapoznając się z galerią zadowolonych pacjentów.

Polecane artykuły

Najczęściej kupowane w sklepie internetowym



Wypadanie włosów Łysienie Łysienie plackowate Gęste włosy Wzrost włosa Mężczyźni Mieszki włosowe