Jesteś tutaj:

Łysienie rozlane

Normalny tryb wzrostu włosa (Rys. 1) skutkuje wymianą każdego włosa na głowie co 3-5 lat. Wzrost włosów na skórze głowy dorosłego człowieka jest asynchroniczny. Dlatego też, zamiast wymiany wszystkich włosów jednocześnie, wypadanie odbywa się ciągle, tak że od 50 do 150 włosów w fazie telogen wypada każdego dnia. Podczas, gdy istnieją pewne różnice w ilości wypadających włosów każdego dnia, związane ze zmianami pór roku, liczba ta pozostaje raczej niezmienna przez całe życie. Większość tej utraty włosów mija niezauważenie, zazwyczaj, gdy włosy są krótkie.

Stany chorobowe, które powodują dużą liczbę wypadających włosów mogą być klasyfikowane ze względy na to czy mieszek pozostaje nienaruszony lub czy jest uszkadzany i zastępowany blizną, oraz czy utrata włosów jest plackowata, wzorzysta czy rozlana. Łysienie rozlane może być dalej klasyfikowane ze względu na typ włosów, które wypadają, tzn. Czy są to włosy anagenowe czy telogenowe. Jako, że włosy telogenowe mają bezbarwną cebulkę, obserwacja wypadniętych włosów gołym okiem zazwyczaj wystarcza.

Celem tego artykułu jest skupienie się na łysieniu rozlanym, nie powodującym blizn. Przyczyna może być zazwyczaj określona na podstawie historii, wraz z kilkoma testami krwi, do których zalicza się test na funkcjonowanie tarczycy i poziom żelaza. Dodatkowo, w niektórych przypadkach może być wymagane określenie poziomu cynku w surowicy,  czynniku przeciwjądrowego przeciwciała miana, oraz serologia syfilisu. Trudność w diagnozowaniu może wystąpić, gdy wzór utraty włosów jest niejasny, co występuje we wczesnym łysieniu androgenicznym u kobiet, powodując trudny do odróżnienia stan od innych przyczyn chronicznego łysienia rozlanego, takich jak telogenowe wypadanie włosów. W takiej sytuacja biopsja skóry głowy będzie wymagana w celu określenie diagnozy.

Ostre łysienie rozlane
Ostre wypadanie włosów telogenowych i w trakcie ciąży
Ostre łysienie rozlane jest samo ustępującą, nie powodującą blizn utratą włosów ze skóry głowy, które występuje ok. 3 miesiące po wystąpieniu czynnika. Istnieje szeroki wachlarz potencjalnych czynników. Ciężkie choroby gorączkowe, ciąża, chroniczne choroby, zmiana leków, duży krwotok, wyniszczająca dieta lub nagłe głodzenie, trauma powypadkowa, operacje lub ciężki stres to te najczęstsze. W ok. 1/3 przypadków nie może zidentyfikować czynnika pocztującego.

Z definicji, ostre łysienie rozlane rozwija się od 3 do 6 miesięcy. Wypadanie włosów ustaje i gęstość włosów wraca do normy w prawie wszystkich przypadkach. Czasem, wypadanie włosów jest kontynuowane po 6 miesiącu, wówczas stan ten nosi nazwę chronicznego telogenowego wypadania włosów. Telogenowe wypadanie włosów jest najczęstszą przyczyną łysienia rozlanego; jednak, jako, że wielu pacjentów nie szuka pomocy medycznej, dokładny zasięg występowania jest trudny do określenia. Wypadanie telogenowe po ciąży. Szacuje się, że dotyczy ono od 1/3 do połowy kobiet po urodzeniu dziecka.

Patogeneza
Codzienne wypadanie włosów telogenowych jest naturalną konsekwencją cyklu wzrostu włosów. Mieszki zazwyczaj zatrzymują włosy telogenowe dopóki nie wejdą w fazę anagen.


Rys.1 Normalny cykl wzrostu włosa.

W końcu nowy włos anagenowy wypycha stary telogenowy. To wypadanie nie powoduje łysienia i nie zaburza trichogramu.
Wypadanie telogenowe pojawia się, gdy znaczna liczba włosów anagenowych przedwcześnie przestaje rosnąć i wchodzi w fazę katagen, a następnie telogen. Wzmożone wypadanie włosów pojawia się pod koniec fazy telogen, jakieś 2-3 miesiące po początkowym wydarzeniu.  Tymczasowe łysienie rozwija się gdy długie włosy są zastępowane przez krótkie włoski anagenowe. Jako, że to się nie powtarza, łysienie ustępuje wraz ze wzrostem nowych włosów anagenowych. Łysienie w trakcie ciąży występuje ze względu na wysoki poziom estrogenu przedłużającego fazę anagen co powoduje bujną fryzurę w trakcie ciąży. Pozbywanie się tych hormonów po porodzie powoduje jednoczesne przejście włosów z anagen w telogen. Włosy telogenowe wypadają następnie kilka miesięcy później.

Cechy kliniczne i badanie.
Około 2-3 miesiące po wystąpieniu czynnika, następuje okres znacznego wypadania rozlanego włosów, co może doprowadzić do przerzedzania się włosów (Rys. 2).
Pacjenci często nie odnoszą tego do swoich wcześniejszych chorób i zaczynają się martwić, że łysieją. Test ciągnięcia włosów jest pozytywny, z kępami włosów telogenowych wyciąganych z łatwością z przodu i boku skóry głowy. Może występować również zniekształcenie paznokci.
Pełen test krwi, badania poziomu żelaza i funkcji tarczycy powinny zostać wykonane w celu wyeliminowania pozostałych przyczyn łysienia rozlanego. Serologia syfilisu, miano przeciwjądrowego przeciwciała i surowica cynku powinny zostać wykonane, jeśli historia pacjenta lub inne badania mogą to sugerować.

Rys. 2. Ostre łysienie rozlane u pacjenta, 3 miesiące po intubacji na oddziale intensywne terapii.
 
Historia przyjmowanych leków powinna być brana pod uwagę, szczególnie zmiana w przyjmowaniu doustnych leków antykoncepcyjnych. Jest to stosunkowo częsta przyczyna krótkiego wypadanie telogenowego, którą łatwo przeoczyć.

Patologia
Trichogram z próbki włosów jest zaburzony, z większą ilością niż 25% włosów telogenowych. Biopsja jest rzadko wymagana w ostrych chorobach, chociaż dostarcza upewniających się informacji prognostycznych. Histologia ostrego wypadania telogenowego pokazuje zwiększoną liczbę włosów telogenowych bez zapalenia i bez zwiększonej ilości włosów mieszkowych, co wyklucza łysienie androgenetyczne.

Prognoza
Ostre wypadanie telogenowe i wypadanie włosów w/po ciąży jest ograniczone w przedziale od 3-6 miesięcy. Większość kobiet odzyskuje pełnię włosów, mimo niewielkiej liczby przypadków, gdy włosy pozostają rzadkie, prawdopodobnie z powodu zakamuflowanego łysienia androgenetycznego. Takie przypadki mogą skorzystać na biopsji by pełniej wytyczyć prognozę. Sugerowano, że w postępującym łysieniu po ciąży, niektóre włosy mogą nie powrócić do asynchronizacji we wzroście włosa. Normalnie występującej na ludzkiej skórze głowy i może to powodować epizodyczne wypadanie włosów, które może występować ogólnie lub tylko na danym obszarze.

Leczenie
Należy upewniać pacjentów, że nie wyłysieją całkowicie, a wypadanie jest tymczasowe oraz, że włosy odrosną.


Chroniczne łysienie rozlane
Rozlane wypadanie włosów telogenowych, które trwa powyżej 3 miesięcy, może być wynikiem chronicznego wypadanie włosów telogenowych lub być wtórne do przyczyn podanych w tabeli 1. Najczęstszą przyczyną jest niedobór żelaza, niedoczynność lub nadczynność tarczycy, syfilis i toczeń. Poza niedoborem żelaza wszystkie te przyczyny nie są częste, a pozostałe przyczyny bardzo rzadkie. Literatura nie przychyla się do uznania niedoboru żelaza za przyczynę chronicznego łysienia rozlanego, ale kauzatywna rola jest ogólnie akceptowana.
Chroniczne łysienie rozlane zaczyna się zawsze od ostrego telogenowego wypadania włosów, i gdy pacjenci są w ostrym stanie, bez wyraźnego wyjaśnienia ich utraty włosów, właściwym jest poczekanie, a w niektórych przypadkach wykonanie biopsji skóry głowy.

Niedobór żelaza
Niedobór żelaza występując z lub bez anemii jest dodatkowym odkryciem przy łysieniu rozlanym. W niektórych przypadkach terapia zastępcza żelaza powoduje ustanie wypadania włosów i ich ponowny wzrost. W wielu innych przypadkach uzupełnienie zapasów żelaza nie powoduje zaprzestania wypadania włosów. W tych przypadkach niedobór żelaza jest prawdopodobnie przypadkowym odkryciem i należy wówczas rozważyć alternatywną przyczynę utraty włosów, taką jak wczesne łysienie androgeniczne lub chroniczne wypadanie włosów telogenowych.

Anemia spowodowana niedoborem żelaza występowała w 72% przypadków kobiet z łysieniem rozlanym, ale prawdopodobnie ta liczba jest zawyżona. Istnieje bardzo duża liczba opisanych w literaturze przypadków, gdzie pacjenci byli leczeni doustnym przyjmowaniem żelaza, co powodowało normalny wzrost włosów.  Po ustaniu terapii zastępczej żelaza anemia i wypadanie włosów powróciły,  potwierdzając, że w niektórych przypadkach niedobór żelaza powoduje występowanie łysienia.

Patogeneza
Jako, że żelazo jest podstawowym współczynnikiem reduktazy rybonukleiny, która  bierze udział w syntezie DNA, stwierdzono, że niedobór żelaza redukuje szybki wzrost komórek macierzystych.
Wypadanie telogenowe włosów jest rezultatem zatrzymania wzrostu komórek macierzystych.

Cechy kliniczne
Pacjenci z łysieniem rozlanym (Rys. 3). Niedobór żelaza może być również obciążającym czynnikiem w innych formach łysienia, szczególnie przy łysieniu androgenetycznym i może to być przeoczone.  W około 20% przypadków, niedobór żelaza pojawia się bez anemii i pojawia się wraz z ferrytyną surowicy. Pacjenci mogą być bladzi, zmęczeni i ospali z powodu anemii. Stany chorobowe powodujące utratę krwi mogą być widoczne. Niedobór wielu witamin może być obecny u pacjentów z ubogą dietą lub zaburzonym wchłanianiem. Należy wówczas zgłosić się do lekarza ogólnego lub chorób wewnętrznych by wyjaśnić przyczynę niedoboru żelaza.

Patologia
Patologia jest nieodróżnialna od wypadania telogenowego.

Prognoza
Jeśli wypadanie włosów jest wynikiem niedoboru żelaza, cofnie się po upływie 3 miesięcy od uzupełnienia zapasów żelaza.

Rys.3 Łysienie rozlane spowodowane niedoborem żelaza.

Jeśli wypadanie włosów postępuje, należy rozważyć alternatywną przyczynę, taką jak łysienie androgenetyczne.

Leczenie
Pacjenci powinni być leczeni doustnymi suplementami żelaza dopóki poziom ferrytyny nie powróci do normy. Niektórzy uważają, że leczenie powinno być kontynuowane dopóki poziom ferrytyny nie wzrośnie powyżej 40 ?g/l, jednak dowód na to jest nieprzekonywujący.


Inne zaburzenia żywieniowe
Jest kilka innych przyczyn łysienia rozlanego związanych z dietą. Nagła utrata wagi może powodować telogenowe wypadanie włosów. Chroniczne głodówki skutkują suchymi, pozbawionymi życia, cienkimi, prostymi włosami, które są rzadkie i łatwo wypadają.
Zmiany w kolorze włosów są kolejną wyraźną cechą. Ciemne włosy zmieniają się w brązowe lub czerwone, podczas gdy brązowe stają się blond. Zmiany koloru wraz  z ograniczeniem produkcji są sygnałem do niedożywienia białkowo-kalorycznego. Niedobór cynku, zarówno dziedziczny jak i nabyty (Rys. 4) prowadzi do rzadkich, suchych, łamliwych włosów oraz do ich wypadania.

Rys.4 Łysienie rozlane  spowodowane niedoborem cynku.


Choroba tarczycy
Łysienie rozlane może wystąpić w powiązaniu z niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy. Uważa się, że nadczynność tarczycy, jeśli jest poważna może powodować do 50% przypadków łysienia rozlanego.

Patogeneza
Niedoczynność tarczycy powoduje podział komórek w naskórku i naroślach skóry. U części pacjentów, zahamowanie mitozy powodowało katagen i opóźniało powtórne wejście włosów z telogenu do anagenu. Mechanizm utraty włosów nadczynności tarczycy jest nieznany.

Cechy kliniczne
Utratę włosów mogą poprzedzać inne kliniczne objawy, istotne wskazówki co do diagnozy (Rys. 5 i 6). Spowodowana lekami niedoczynność tarczycy także powoduje łysienie u niewielkiej liczby pacjentów. Łysienie rozwija się stopniowo aż do momentu ustabilizowania się stanu tarczycy.


Rys. 5 Utrata włosów spowodowana nadczynnością tarczycy


Rys. 6 Utrata włosów spowodowana nadczynnością tarczycy


Znamionowe wypadanie włosów może także wystąpić.
Podczas gdy inne objawy choroby tarczycy są zazwyczaj oczywiste w trakcie występowania, utrata włosów może poprzedzać inne objawy o kilka miesięcy.

Wydaje się nie być związku między trwaniem i ostrością niedoczynności tarczycy i rozmiaru łysienia.

Patologia
Zarówno trichogram jak i badanie pod mikroskopem odsłania znaczną ilość włosów telogenowych. Histopatologia jest taka sama jak przy wypadaniu telogenowym.

Prognoza
Przy podawaniu tyroxyny, włosy natychmiast przechodzą w fazę anagen i liczba włosów w telogenie zmniejsza się. Terapia ta prowadzi do wzrostu włosów w ciągu kilku miesięcy. Wyjątek od tego powstaje, gdy niedoczynność tarczycy miała miejsce przez wiele lat i mieszki włosowe obumarły. Jednak, zazwyczaj brak reakcji na terapię u pacjenta z niedoczynnością tarczycy sugeruje inną przyczynę łysienia, najczęściej łysienie androgenetyczne. Utrata włosów u pacjentów z niedoczynnością tarczycy zazwyczaj ustaje po 3 miesiącach od prawidłowej czynności tarczycy.

Leczenie
Zwrócenie się do endokrynologa jest najlepszym rozwiązaniem.


Inne zaburzenia metaboliczne
Chroniczna niedoczynność nerek i dializy wiążą się z suchymi, łamliwymi i rzadkimi włosami na skórze głowy i utratą włosów na ciele, wliczając włosy łonowe i pod pachami. Chroniczna niedoczynność wątroby może powodować łysienie rozlane, podobnie jak guzy. Mechanizm jest nieznany.  Choroby trzustki i górnego przewodu pokarmowego powiązane ze złym przyjmowaniem składników odżywczych również mogą być powiązane z łysieniem rozlanym. Łysienie rozlane spowodowane syfilisem (Rys. 7) powoduje klasyczny wyliniały wygląd. Telogenowe wypadanie włosów także może nastąpić po 2-3 miesiącach po początkowej infekcji. Zaburzenia tkanki łącznej, zwłaszcza w toczniu (Rys. 8) i zapaleniu skórno-mięśniowym, może także prowadzić do łysienia rozlanego.


Wypadanie włosów telogenowych spowodowane lekami.
Leki mogą powodować powstawanie wypadania włosów zarówno anagenowych i telogenowych. Anagenowe wypadanie włosów jest zazwyczaj radykalne i szybko prowadzi do rozwoju całkowitego wyłysienia. .
Wypadanie włosów dotyczy każdego, kto poddany jest chemioterapii w dużej dawce. Bardzo często występuje przy przyjmowaniu leków na łuszczycę (Rys. 9).


Rys. 7
Syfilis powodujący utratę włosów

Patogeneza
Niektóre leki działają poprzez pogorszenie łysienia androgenicznego, podczas gdy inne powodują telogenowe wypadanie włosów.  Większość leków, powodujących wypadanie anagenowe przy wysokich dawkach, może produkować także wypadanie telogenowe przy niższych dawkach. .

Cechy kliniczne
Łysienie telogenowe spowodowane lekami, zazwyczaj występuje w postaci łysienia rozlanego, prowadzącego do głębokiego przerzedzania włosów.

NASTEPNA_STRONA


Rys. 8 Utrata włosów spowodowana toczniem.

Łysienie zaczyna się ok. 6-12 tygodni po rozpoczęciu leczenia i postępuje przy przyjmowaniu leków. Diagnoza jest oparta na prawidłowej chronologii używania odpowiednich leków i odrzuceniu innych przyczyn. Pacjenci wymagają badań by odrzucić inne przyczyny łysienia rozlanego, opisane wcześniej. Chroniczne telogenowe wypadanie włosów może być trudne do rozróżnienia i czasami jedyną drogą do jego określenia jest tymczasowe zaprzestanie podawania leku w celu sprawdzenia czy wypadanie włosów ustanie po upływie 3 miesięcy. Biopsja może wykluczyć łysienie androgenetyczne.

Patologia
Z wyjątkiem spowodowanego lekami łysienia bliznowatego, łysienia androgenetycznego i wypadania anagenowego, histologia jest zazwyczaj w normie i może być nie do odróżnienia od chronicznego telogenowego wypadania włosów.

Prognoza
Z wyjątkiem spowodowanego lekami łysienia androgenetycznego i bliznowatego, wzrost włosów następuje po ustaniu przyjmowania leku, jeśli to dany lek był przyczyną ich wypadania.

Ponowne pojawienie się łysienia pomaga raczej określić lek, niż chorobę, dla której dany lek został przepisany jako przyczynę wypadania włosów. Czasem pacjenci mają nieustające przerzedzanie włosów i po krótkich przerwach, ponowne wypadanie włosów. Jest to najczęstsze przy wypadaniu włosów spowodowanym retinoidami i mechanizm nie jest do końca poznany.


Chroniczne wypadanie włosów telogenowych.
Chroniczne wypadanie włosów telogenowych jest definiowane jako trwające ponad 6 miesięcy. Jest zdecydowanie rzadsze niż ostre wypadanie włosów telogenowych. Diagnoza polega na wykluczeniu. Niedobór żelaza, choroba tarczycy i wczesne łysienie androgenetyczne wymaga rutynowych testów krwi i biopsji skóry głowy dla wykluczenia zanim może być postawiona diagnoza. Dodatkowo, toczeń, syfilis i wypadanie włosów spowodowane lekami, musi być wykluczone. Chroniczne telogenowe wypadanie włosów dotyka głównie kobiet. Mężczyźni z krótszymi włosami nie zauważają wzmożonego wypadania włosów, podczas gdy mężczyźni z dłuższymi włosami rzadko skarżą się na to lekarzom, z nieznanych przyczyn.

Podczas gdy chroniczne telogenowe wypadanie włosów może być spowodowane ostrym wypadaniem włosów telogenowych, częściej jednak nie jest znany specyficzny czynnik je wywołujący. Stres jest często uważany za potencjalny czynnik dla chronicznego rozlanego wypadania włosów; jednak, dowody na to są skąpe. Ważne jest by kontrolować stres, gdyż jest to czynnik powodujący wzmożone wypadanie włosów.


Rys. 9 
Wypadanie włosów spowodowane retinoidami.
 


Rys. 10 Chroniczne wypadnie włosów telogenowych

Patogeneza
Przyczyna tego chronicznego wypadania włosów telogenowych nie jest jasna, ale może być wywołana skróceniem fazy anagenowej w cyklu. Sugeruje się, że wypadanie jest niezauważalne dopóki anagen nie jest zredukowany do 50 %, jednak oficjalne badania tego nie potwierdzają.

Cechy kliniczne
Wygląd chronicznego wypadania włosów jest zróżnicowany. Chorujące kobiety mają zazwyczaj od 30 do 50 lat i posiadają pełne, grube włosy. (Rys. 10). Często okazuje się, że w dzieciństwie miały bardzo długie włosy, so sugeruje długą fazę anagenową.
Często skarżąc się na nagły wzrost wypadania włosów, często wystarczający by zablokować odpływ pod prysznicem.

Przy badaniach widoczna jest dwuskroniowe recesja (Rys. 11) i pozytywny wynik testu ciągnięcia włosów na przodzie potylicy, trudno jednak określić czy włosy się przerzedzają. Nie poszerza się część centralna, co jest częste przy łysieniu androgenetycznym. Jednak, pacjenci często stanowczo twierdzą, że wcześniej mieli więcej włosów i są zestresowani możliwością całkowitego wyłysienia. Zazwyczaj nie ma historii rodzinnej z wczesnym rozwojem łysienia androgenetycznego i biopsja skóry głowy pokazuje tylko minimalne zmiany.

Biopsja skóry głowy jest zazwyczaj wymagana w przypadkach chronicznego wypadania włosów telogenowych, zazwyczaj w celu wykluczenia łysienia androgenetycznego (Rys. 12).
Trudności diagnostyczne pojawiają się gdy wypadanie jest przedłużone lub regularnie powtarzane. Chroniczne wypadanie włosów telogenowych może być trudne do odróżnienia od wczesnego łysienia androgenetycznego, zwłaszcza gdy rozwój łysienia androgenetycznego jest poprzedzony wzmożonym wypadaniem włosów telogenowych.


Rys.11
Dwuskroniowa recesja u pacjentki z chronicznym wypadaniem włosów telogenowych.


Chroniczne rozlane łysienie plackowate jest bardzo rzadkie.

Patologia
Histologia przypomina blisko normalną skórę głowy. W szczególności nie ma miniaturyzacji mieszków, utraty włosów tymczasowych i wzrostu liczby włosków mieszkowych. Może występować delikatne zwiększenie w liczbie włosów telogenowych, ale mniej znaczne niż w ostrym wypadaniu włosów telogenowych czy przy łysieniu androgenetycznym.
Trichogramy z korony głowy i potylicy pokazują podobną lub delikatnie zwiększoną liczbę włosów telogenowych. Dla porównania, trichogram we wczesnym łysieniu androgenetycznym powinien pokazywać wzrost włosów telogenowych na szczycie głowy, ale nie na potylicy.

Prognoza
Prognoza dla kobiet z chronicznym wypadanie włosów telogenowych jest mniej pewna, ale wygląda na to, że wpadanie włosów  jest w trybie zmiennym, tak, że nie łysieją i stan ten ustępuje samoistnie po 3-4 latach. Czasem stan ten może być bardzo odporny i może trwać nawet ponad 10 lat. Pomimo dużej liczby włosów wypadniętych przez lata, zadziwiająca jest ilość włosów, które pozostają na skórze głowy.


Łysienie androgenetyczne.
Łysienie androgenetyczne jest najczęstszą przyczyną wypadania włosów. Prawie wszyscy zostaną nim w końcu dotknięci, a różnica pomiędzy jednostkami polega na wieku, w którym się rozwinie. Androgenetyczne łysienie jest charakteryzowane przez utratę włosów w różnym wzorze, który różni się pomiędzy mężczyznami (wzór Hamiltona) i kobietami (wzór Ludwiga) We wczesnych stadiach łysienia nadrogenetycznego, wzór może być niewidoczny i pacjenci mogą sprawiać wrażenie chorujących na łysienie rozlane. To wrażenie jest zdecydowanie częstsze u kobiet i może prowadzić do trudności diagnostycznych, zwłaszcza przy odróżnieniu od chronicznego wypadania włosów telogenowych.

Histologiczną cechą charakterystyczną łysienia androgeenetycznego jest miniaturyzacja mieszków włosowych. Stosunek włosów końcowych do mieszkowych jest mniejszy niż 4:1 przy łysieniu androgenetycznym, podczas gdy stosunek większy niż 7:1 sugeruje chroniczne wypadanie włosów telogenowych.  Wiel z tych dwuznacznych przypadków przeobrazi się w łysienie androgenetyczne z czasem i ta proporcja zmieni się pod wpływem leczenia przeciwandrogenowego. Co naturalne, historia, prognozy i leczenie łysienia androgenetycznego i chronicznego wypadania włosów telogenowych jest znacząco różne, biopsja jest uzasadniona u większości kobiet z objawami łysienia rozlanego. Leczenie łysienia androgenetycznego wykracza znacznie poza objętość tego artykułu.


Rozlane łysienie plackowate.
Rozlane łysienie plackowate jest rzadkie. Można je zauważyć przy okazji szybko rozwijającej się alopecia totalis/uniwersalis lub może wystąpić jako stan chroniczny, który jest stosunkowo rzadki.

Patogeneza
U osób genetycznie predysponowanych, do końca niezidentyfikowany czynnik środowiskowy stymuluje limfocyty systemu autoimmunologicznego do ataku cebulki włosa. Zapalenie jest specyficzne dla włosów anagenowych i rozpoczyna zablokowanie anagenu i rozwój katagenu, a następnie telogenu. Jako, że komórki włosa są niezarażone, włos telogenowy nadal może ponownie wejść w fazę anagen. Na tym etapie zapalenie wokół mieszka włosowego zaognia się i stymuluje ponownie zatrzymanie fazy anagen. W ten sposób, cykl wzrostu włosa jest kontynuowany, wraz z mieszkiem włosowym produkującym włosy anagenowe, które są wstrzymywane zanim wydostaną się na powierzchnię skóry (Rys. 13).

Cechy kliniczne
Rozlane łysienie plackowate ma dwie różne prezentacje kliniczne. Pacjenci mogą mieć formę ostrą lub chroniczną. Ostra forma może pojawić się nagle lub u kogoś, kto ma już łysienie plackowate.
Pacjenci z historią od tygodni do miesięcy znacznego wypadania włosów z jednym delikatnym pociągnięciem tracą setki włosów (Rys. 14). Włosy wykrzyknikowe mogą być zauważone przy dokładnym przyjrzeniu się. Większość pacjentów szybko rozwinie alopecia totalis/universalis gdy nie poddadzą się leczeniu.  Chroniczne rozlane łysienie plackowate jest wyjątkowo rzadkie.


Rys. 13 Patogeneza łysienia plackowatego.


Rys. 14 Rozlane łysienie plackowate

U pacjentów występuje znaczne wypadanie włosów, ale często nie jest to wypadanie aktywne. Test ciągnięcia włosa jest pozytywny z  10 -20 włosami wyciągniętymi przy małej trakcji. Jedne lub dwie łaty łysienia plackowatego mogą współistnieć i utrata włosów może przyjąć delikatnie prostokątny wzór (Rys. 15). Włosy wykrzyknikowe rzadko są widoczne i wymagana jest biopsja przy określeniu diagnozy. Histologia jest czasami niejednoznaczna.


Rys. 15.  Chroniczne rozlane łysienie plackowate

Podsumowanie
Łysienie rozlane występuje bardzo często. Diagnoza może być zazwyczaj określona na podstawie historii, badaniach cebulek i wypadania włosów oraz po kilku testach krwi. W chronicznych przypadkach może być wymagana biopsja.

Optymalna biopsja to dwie 4 mm biopsje ze szczytu głowy. Wybiera się szczyt głowy, gdyż łysienie androgenetyczne ma określony wzór i najłatwiej o pozytywną diagnozę ze szczytu głowy. Pobiera się 2 fragmenty skóry, gdyż przy różnych podtypach łysienie można znaleźć różne typy włosów. Po określeniu diagnozny, leczenie ma za zadanie powstrzymanie wypadania włosów, poza chronicznym wypadaniem włosów telogenowych. Pacjenci z chronicznym telogenowym wypadaniem włosów mogą jednak być pocieszeni tym, że ich stan  się nie pogarsza i sam ustępuje.

Problem wypadania włosów jest dotkliwym problemem dla każdej osoby, której dotyczy. Dzieje się tak niezależnie od wieku oraz płci. Nie jest bowiem powiedziane, że to kobiety bardziej przejmują się swoim wyglądem zewnętrznym. Niektórzy myślą, że problem łysienia dotyczy tylko starszych mężczyzn, oczywiście nie jest to prawda, ponieważ przyczyn i rodzajów łysienia jest bardzo wiele. Osoby dotknięte tym problemem najczęściej są w stanie bardzo wiele zrobić, aby go zniwelować i się go po prostu pozbyć. Niestety równie często nie odnoszą sukcesu i preparaty, które kupują nie działają. Pomóc im natomiast może Klinika Handsome Men, która gwarantuje 100% zadowolenie. Galerię zadowolonych pacjentów można zobaczyć Tutaj!

Polecane artykuły

Najczęściej kupowane w sklepie internetowym



Wypadanie włosów Łysienie Wzrost włosów Suche włosy Struktura włosa Cebulka włosa Hormony