Łysienie plackowate

Łysienie plackowate charakteryzuje się stałymi łysymi miejscami, w obrębie których skóra głowy jest niezmieniona. Należy jednak pamiętać, że ta przykra dolegliwość dotyczy zarówno ludzkiej czaszki, jak i okolic pod pachami, miejsc intymnych, brwi, rzęs oraz włosków meszkowych.
Omawiany typ utraty włosów występuje zaledwie u 2% ludzi. Niestety, nie można przewidzieć kiedy i u kogo akurat wystąpi. Pojawia się niespodziewanie i równie niespodziewanie znika (przy czym może się odezwać nawet po kilkunastu latach). Występuje w mniej lub bardziej nasilonej postaci, gdyż łysienie plackowate zaliczane jest do chorób autoimmunologicznych. Oznacza to, że spowodowane zostało błędami w funkcjonowaniu układu odpornościowego. Z niewiadomych przyczyn organizm zaczyna traktować komórki mnożące się w mieszku włosowym za swojego przeciwnika. Przeprowadza więc atak, skutkiem którego jest nadmierna utrata włosów. Te ostatnie stają się kruche i delikatne, gdyż mieszki włosowe się zmniejszają, produkując jednocześnie mniejszą ilość włosów. Poza tym są one na tyle delikatne, że tak naprawdę łamią się jeszcze zanim wysuną się na powierzchnię głowy.
Jak sama nazwa wskazuje, łysienie plackowate wyróżnia się spośród innych gołymi miejscami, które mogą przybierać kształty kuliste, owalne lub ostro zakończone. W ich bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się włosy, które można bardzo łatwo i zupełnie bezboleśnie wyciągnąć. Warto pamiętać, że ten rodzaj łysienia dotyczy głównie włosów z pigmentem, które w następstwie jego działania mogą posiwieć nawet w ciągu kilku dni.
Innym charakterystycznym objawem dla łysienia plackowatego są zmiany na płytkach paznokciowych. Zauważa się na nich punktowe wgłębienia, ścieńczenie lub rozwłóknienie.Najczęściej łysienie plackowate dotyka osoby między 10 a 30 rokiem życia. Nie jest zaraźliwe, a włosy mogą odrosnąć. Niestety, czasami trwa to całymi latami. Poza tym na początku mogą być pozbawione pigmentu. Jeżeli jednak włosy nie wykazują tendencji do odrostu, to najprawdopodobniej wystąpiło łysienie plackowate złośliwe. Wyróżnia się ono całkowitym ubytkiem włosów w obrębie głowy oraz śladowymi włosami zachowanymi na powiekach. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach dochodzi do całkowitej utraty włosów na skutek łysienia plackowatego.

Łysienie łojotokowe dotyka właściwie jedynie mężczyzn (głównie po 20. roku życia) i powstaje na tle nieprawidłowej pracy gruczołów łojowych. Przypuszcza się, że może być wywoływane również przez odziedziczone po naszych przodkach, geny.
Łysienie łojotokowe poprzedza zazwyczaj łojotok i łupież. Dotyczą one owłosionej skóry głowy, a w przypadku łojotoku możemy jeszcze mówić o zainfekowaniu skóry gładkiej czoła, nosa oraz okolic międzyłopatkowych. W tych ostatnich miejscach jest widoczny jako trądzik pospolity lub różowaty. Jeśli zaś chodzi o łupież łojookowy, to mamy do czynienia ze złuszczeniem się skóry pod postacią drobnych płatków. Jeżeli jednak pojawi się żółte zabarwienie drobinek połączone z lekkim świądem, to jest to łupież tłusty. Przyjmuje się, że łupież wiąże się z obecnością maleńkich drożdży. Pityrosporum ovale występują na głowach wszystkich ludzi, ale i niektórych mnożą się znacznie szybciej, i właśnie wtedy mamy do czynienia z jednym z objawów łysienia łojotokowego. Niestety, pod wpływem łupieżu może dojść do łojotokowego zapalenia skóry, które również jest jedną z istotnych przyczyn wypadanie włosów.
Nawiązując do łojotoku, należy stwierdzić, że jeszcze nie tak dawno dolegliwość tę wiązano z nadmiernym owłosieniem twarzy i ciała, obecnie jednak wiadomo, że poprzedza łysienie łojotokowe. Poza tym od dawna uważano, że gruczoły łojotokowe odgrywają niezmiernie ważną rolę w łysieniu. Jeśli się powiększają i produkują nadmiar dihydrotestosteronu, to w ten sposób omawiany hormon hamuje rozwój korzenia włosa, a z kolei nasilony łojotok powoduje zatykanie porów i niedożywienie korzenia włosa.
Warto też mieć świadomość, że łysienie łojotokowe charakteryzuje się przerzedzeniem włosów na skórze głowy lub ich całkowitą utratą z powodu nadprodukcji łoju przez gruczoły łojowe. W początkowym etapie wypadają włosy na szczycie głowy, cofnięciu ulegają również kosmyki nad czołem. Ostatecznością jest utrata wszystkich włosów.

Właściciel strony nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania nin. porad, przepisów czy recenzji. Wykorzystanie podanych informacji odbywa się na wyłączną odpowiedzialność stosującego.