Jesteś tutaj:

Łysienie męskie - androgenowe wypadanie włosów

Nie da się ukryć, że na przestrzeni wieków mężczyźni stali się mniej owłosieni. Ponieważ nasz obecny sposób życia w rzekomo cywilizowanym społeczeństwie trwa dalej, wydaje się prawdopodobnym, iż cecha ta będzie się dalej cofać. Poparte jest to zdaniem antropologów, którzy badają ewolucję człowieka oraz różne cechy rasowe. Wśród białych mężczyzn szacuje się, iż w wieku czterdziestu lat jedna trzecia będzie całkowicie lub częściowo łysa. Niestety jest to tendencja rosnąca.

W przypadku innych ras łysienie jest rzadkością, a w przypadku częściowo ucywilizowanych plemion nie zdarza się w ogóle. Z tego powodu, patrząc statystycznie, dosyć prawdopodobnym jest, że ścieżka życia, którą wybieramy może wpłynąć na powstawanie łysienia, które może być niepokojącą przypadłością dla dwudziestokilku letnich mężczyzn. Przedwczesne łysienie nie jest śmiertelną chorobą, ani nie powoduje pogorszenia ogólnego stanu zdrowia. W Wielkiej Brytanii nie ma żadnych dotacji na badanie przyczyn oraz na zapobieganie tej przypadłości, która u dużej liczby osób nią dotkniętych powoduje psychologiczną traumę. Szczególne oczywiste jest to w czasach dzisiejszych, kiedy panuje moda na zapuszczanie włosów niemal do granic ich możliwości, w celu przyciągnięcia uwagi płci przeciwnej. Podczas gdy mężczyzna, który straci włosy często jest pośmiewiskiem w klubach czy pubach, co oczywiście powoduje u niego powstawanie skaz na psychice i nawet może prowadzić do kompleksu niższości.

Lekarze ogólni, często sami łysi, nabijając frazesami głowy przerażonych młodych pacjentów i przepisując balsam do włosów, zostawiają ich z przeświadczeniem, że są skazani na przedwczesną stratę włosów i że nie ma dla nich nadziei. Młody człowiek opuszczony przez jego rodzinnego lekarza, z głęboko zakorzenionym pesymizmem, być może spanikowany, zwraca się praktycznie bez zastanowienia nie do dermatologa, lecz do trichologa lub specjalnej kliniki zarządzanej w tym kraju głównie przez amatorów. Tam załamany pacjent słyszy optymistyczną prognozę, która podnosi jego morale, a jeśli go stać może się zapisać na kosztowne leczenia, które nie są oparte na wiedzy medycznej, lecz są zazwyczaj doceniane przez leczonych, którzy złapaliby się każdej brzytwy. Po kilku stale drożejących zabiegach, które nie dają tak dobrych rezultatów jak się spodziewał, nasz bohater poddaje się przeznaczeniu. Jeśli nie stać go na konsultacje z trychologiem w klinice, niewątpliwie ulegnie przekonującym reklamom w dziennikach i tygodnikach, gdzie stawki wydają się rozsądniejsze, a przewidywane rezultaty równie skuteczne.

Olbrzymia większość przypadków łysienia u mężczyzn należy do zgoła innego wzorca, który czasami związany jest z egzemą łojotokową, pomimo, że nie wszystkie jej przypadki kończą się wyłysieniem, zazwyczaj pierwszym objawem jest wycofanie się włosów na czole oraz skroniach, czemu może towarzyszyć utrata włosów na ciemieniu. Bez odpowiedniego leczenia wypadanie włosów będzie postępować, dopóki mężczyzna nie pozostanie z podkową na głowie, wokół dolnej granicy skóry głowy oraz meszkiem na wyłysiałym czubku.

Ten rodzaj zwykłego męskiego łysienia, zależny jest od obecności androgenów, czyli męskich hormonów płciowych, które są produkowane w jądrach oraz w korze nadnerczy. Więc nie mogą występować u normalnych dzieci, eunuchów i kobiet, gdzie wydzielanie androgenów jest ograniczone, lecz może być wyraźnie podniesione terapeutycznym podawaniem testosteronu (syntetycznego androgenu) starszym kobietom. Czasami widzi się przypadki ostrych chorób, gdzie było przeprowadzone chirurgiczne usunięcie jajników i nadnerczy, a pacjentka ma podawaną terapeutyczną dawkę testosteronu. W tych przypadkach nie tylko może wystąpić łysienie typu męskiego, ale także porost brody, wąsów, a nawet powstanie trądziku młodzieńczego, który jest w większości przypadków spowodowany przewagą androgenów, podobnie u eunuchów, u których występuje wrodzona tendencja do łysienia, wyłysieją oni, jeśli zostanie im podany testosteron.

Włosy głowy u mężczyzn są dosyć unikalnym celem, jeśli mówimy o wpływie hormonów, a w przypadku nadmiernej produkcji androgenów podczas łysienia może występować powiązany bujny wzrost włosów ciała. Ogólnie mówiąc, wydaje się, ze męski typ łysienia występuje tylko w przypadku odpowiedniej wydzieliny androgenów połączonej z odziedziczoną predyspozycją. Pomimo tych naukowych prawideł, wielu szanowanych znawców obwinia miejscowe czynniki we włosie, które mogą być po części odpowiedzialne za łysienie typu męskiego. To, że o tym wspominam nie oznacza, iż uważam, żeby odgrywały one istotną rolę.

W przeszłości łączono łysienie z łojotokiem. Mimo, że te dwie przypadłości często występują wspólnie u ludzi, nie ma dowodu, ze nadmierne wydzielanie łoju u człowieka powoduje wypadanie włosów, tak jak dzieje się to u niektórych zwierząt. Ograniczony dopływ krwi do brodawki włosa, który oczywiście jest niezbędny dla jej odpowiedniego odżywienia, jest również pod wieloma kątami winiony za łysienie. Niektórzy publicyści alarmowali, że noszenie ciasnego melonika, który ogranicza dopływ krwi do skóry głowy jest przyczyną łysienia, ale pomijając fakt, że strata włosów rozpoczęła się przed wejściem meloników do sprzedaży, wielu młodych gwardzistów, którzy nosili meloniki, jako cywilny uniform, nie przejawiali żadnych oznak łysienia. We wszystkich dziedzinach badań, jedna musi zawsze być bardziej otwarta i poddawać rozważaniom inne poglądy dermatologów, lecz nigdy nie wyciągać zbyt pochopnych wniosków, tak, więc powinniśmy również rozważyć inne przyczyny ograniczonego krążenia krwi w skórze głowy. Tak więc: palenie papierosów jest winione, jako przyczyna utrudnionego przepływu krwi w tętniczkach. Być może jest możliwe za pomocą przykładu połączenie w jedno obydwu tych przypadków: przedstawiciel handlowy w średnim wieku, nałogowo palący, żeby ulżyć napięciu nerwowemu odziedziczył także ambicję powodująca chęć awansu oraz genetycznie zakodowany zespół cech, wśród których również występuje nieuniknione łysienie. Być może wina zapisana jest w nas samych, a nie w gwiazdach? Nacisk na skórę głowy poprzez gwałtowny wzrost czaszki podczas okresu dorastania jest uznawany za przyczynę łysienia, ale nie jest przyczyną łysienia dorosłych kobiet z powodu podawania męskich hormonów w leczeniu raka tarczycy oraz innych chorób.

Co jest powodem wystąpienia tej choroby
Powody nie są dokładnie sprecyzowane - niewątpliwie bardzo ważną rolę w rozwoju tego łysienia odgrywają predyspozycje genetyczne i wynikająca z nich regulacja przemian hormonalnych w naszym organizmie. W obrębie samych mieszków włosowych androgeny wytwarzane są w znacznych ilościach z dostarczanych tam prekursorów (mieszki włosowe są to te fragmenty skóry, które ściśle otaczają znajdującego się w niej włosa, zapewniając jednocześnie odpowiednie warunki do jego wzrostu i funkcjonowania). Ten sam testosteron - odpowiedzialny fizjologicznie m.in. za przyrost masy mięśniowej u mężczyzn, zmianę ich głosu oraz rozwój męskich cech płciowych - i w tym przypadku jest głównym winowajcą. W samych mieszkach włosowych ulega on przekształceniu w dihydrotestosteron, pod wpływem znajdującego się tam enzymu nazywanego 5-alfa-reduktazą. Dihydrotestosteron następnie wpływa na wzrost włosów - stymuluje wzrost zarostu, ale niestety hamuje wzrost włosów w obrębie owłosionej skóry głowy. U osób podatnych na androgenowe wypadanie włosów może dochodzić zarówno do zwiększenia stężenia dihydrotestosteronu jak również do zwiększonej odpowiedzi organizmu na jego obecność.

Na czym polega hamowanie wzrostu włosów?
W prawidłowych warunkach u człowieka można wyróżnić 3 fazy życia włosa - fazę wzrostu, trwającą 4 - 7 lat, następnie fazę spoczynku, kiedy to włos jest już w pełni wykształcony, trwa ona 1 - 2 tygodni, oraz fazę inwolucji (zaniku), trwającą 2 - 4 miesiące, w której włos zaczyna się starzeć. Fazy te nie występują równocześnie we wszystkich włosach, dlatego gdy jedne wypadają, inne w tym czasie rosną, a niektóre ten wzrost już zakończyły. Dihydrotestosteron zmienia czas trwania poszczególnych faz - skraca trwanie fazy wzrostu i jednocześnie przyspiesza on starzenie się włosów, kiedy to dochodzi do ich skracania, stają się one coraz cieńsze, cebulka przemieszcza się stopniowo w kierunku powierzchni skóry i w końcu włos taki wypada. Efektem tych zmian jest nie tylko przyspieszone wypadanie włosów, ale i zaburzone odrastanie nowych - w miejscach, w których doszło do przerzedzenia owłosienia, po pewnym czasie wyrastają rzadkie, drobne włoski, tzw. meszek. Jest to naturalna próba odtworzenia utraconych włosów, skazana niestety z góry na niepowodzenie.

Typowe łysienie męskie jest uwarunkowane genetycznie. Komórki rozrodcze włosa znajdujące się u jego podstawy posiadają kod genetyczny, który z góry określa ich wrażliwość i podatność na działanie hormonu męskiego - testosteronu. Wytwarzany od momentu osiągnięcia dojrzałości płciowej testosteron powoduje, że część mieszków włosowych w pewnych okolicach głowy zaczyna coraz wolniej wytwarzać włosy, stają się one coraz cieńsze, aż do ich zupełnego zaniku, podczas gdy na przykład mieszki na brodzie i pod pachami, pobudzane przez testosteron, dopiero od tego momentu zaczynają wytwarzać dojrzałe włosy.

Ten typowy dla mężczyzn proces łysienia nazywa się w medycynie Alopecia androgenetica i niestety nie znaleziono dotychczas skutecznego środka, który by ten proces zatrzymał albo odwrócił. Bardzo rozmaity przebieg łysienia powoduje, że zarówno już dwudziestolatek jak i mężczyzna pięćdziesięcioletni mogą mieć ostatecznie ukształtowaną łysinę. Jednak wspólną dla obu cechą jest wianuszek włosów z tyłu głowy i nad uszami. Zapis genetyczny powoduje, że włosy te nie są wrażliwe na działanie testosteronu i na tym obszarze do łysienia nie dochodzi. Zakres typowego łysienia męskiego uwarunkowany jest genetycznie. Kod genetyczny określonej grupy cebulek włosowych powoduje, że od momentu osiągnięcia dojrzałości płciowej reagują one na obecność hormonów męskich i stopniowo przestają wytwarzać włosy. Przeciętnie co trzeci mężczyzna w wieku między 25. a 40. rokiem życia obserwuje łysienie o różnym stopniu nasilenia. Wśród mężczyzn około 50. roku życia ponad połowa utraciła już włosy (TNS OBOP, 2003). Do niedawna łysienie uważane było za coś naturalnego, z czym nie można lub nie trzeba walczyć. Dziś świadomość dotycząca skali i znaczenia zjawiska jest duża. Wypadanie i utrata włosów stanowią problem i budzą przykre, negatywne emocje u wielu mężczyzn.

Objawy i przebieg
Niektórym mężczyznom wystarczy rzut oka w lustro, by zauważyć miejsca pozbawione włosów, inni muszą w tym celu posłużyć się dodatkowym lusterkiem. To, jaki kształt przybiorą miejsca przerzedzonego owłosienia na głowie i w jakim tempie ubędzie na nich włosów, ma — w przypadku łysienia uwarunkowanego genetycznie — bardzo indywidualny charakter. Jednak wszyscy mężczyźni dotknięci łysieniem posiadają jedną cechę wspólną: problem, istnieje w ich głowach wcześniej niż go na nich widać. Wypadanie włosów w obszarach zagrożonych nie rozpoczyna się gwałtownie. Najpierw włosy stają się tam krótsze i cieńsze, tak, że z wolna zaczyna prześwitywać skóra głowy, aż w końcu w miejscach tych pozostaje tylko delikatny puszek jasnych, wełnistych włosków. Niezależnie od cech indywidualnych powstawanie łysiny u mężczyzn przebiega podobnymi etapami. Na początku przesuwa się ku górze granica włosów nad czołem. Zakola na skroniach stają się coraz głębsze, aż wreszcie dochodzą do wykształconej w międzyczasie, na krągławej łysiny na czubku głowy (charakterystycznej „tonsury").

Powstawanie łysiny rozpoczyna się u mężczyzn już między 20 a 30. rokiem życia. Proces wypadania włosów przebiega skokowo. Początkowo wzmożone wypadanie włosów pojawia się raz lub dwa razy w ciągu roku, potem okresy te występują rzadziej. Jeśli organizm przetrwa jakoś pierwszy kryzys, kolejnego „ataku" może spodziewać się między 35 a 45 rokiem życia. Utrata losów ciągnie się wówczas od 3 do 4 lat. U większości mężczyzn łysina dochodzi już wówczas do stadium końcowego. Osiągnięty stan utrzymuje się niezmiennie przez lata i dopiero w naprawdę sędziwym wieku łysienie się wznawia. Jak u danego mężczyzny będzie postępować rozwój łysiny, można dość trafnie prognozować na podstawie informacji o jego przodkach. W niektórych rodzinach androgenowe wypadanie włosów rozpoczyna się bardzo wcześnie, często wkrótce po zakończeniu okresu dojrzewania, i prowadzi do powstania stosunkowo szybko rosnącej łysiny.

Wykrywanie łysienia nie jest proste i wymaga bardzo dużego doświadczenia. Jeśli lekarz nie posiada odpowiedniego doświadczenia może błędnie zdiagnozować łysienie. Wykrywanie łysienia zazwyczaj wykonywane jest przez specjalistę ( dermatolog ), samemu można błędnie zdiagnozować łysienie. Pamiętaj że wykrywanie łysienia nie powinno być wykonywane osobiście! Jeżeli chcesz dowiedzieć się jaki masz rodzaj łysienia to przeglądaj nasze artykuły na ten temat.

Zobacz Tutaj przykłady zabiegów w Klinice Handsome Men w przypadku łysienia męskiego.

Ludzie, których dotknął problem wypadania włosów czy łysienia bardzo często cierpią nie tylko z powodu estetyki, ale również z powodu zaniżonej samooceny. Klinika Handsome Men umożliwia poradzenie sobie z tym trudnym problemem bez ingerencji chirurgicznej i codziennego stosowania wielu medykamentów. Poza tym zapewnia 100% gwarancję zadowolenia z uzyskanych efektów, których efekty u zadowolonych Pacjentów można obejrzeć Tutaj!

Polecane artykuły

Najczęściej kupowane w sklepie internetowym



Łysienie Wypadanie włosów Zagęszczanie włosów Wzrost włosów Połysk włosów Mężczyźni Biopsja Cebulka włosa