Artykuł
Leki a łysienie
Artykuł Dodano: 2008.09.30 Komentarze: 3
Problemy z włosami spowodowane lekami
Leki mogą powodować utratę włosów, stymulować ich porost, bądź rzadziej powodować zmiany w ich kształcie i kolorze. Utrata włosów spowodowana lekami jest zazwyczaj całkowicie odwracalna i jest w większości przypadków konsekwencją wpływu substancji toksycznych na matrycę mieszka włosowego. W rzadkich przypadkach łysienie jest nieodwracalne. W zależności od rodzaju leków, dozowania oraz podatności pacjenta, utratę włosów można scharakteryzować jako łysienie telogenowe, łysienie anagenowe bądź też oba na raz. Telogen effluvium jest również powszechnie obserwowane po odstawieniu leków, które przedłużają anagen affluvium, takie jak nakładany miejscowo minoxidil, czy też doustne środki antykoncepcyjne. Chociaż duża liczba leków powoduje od czasu do czasu utratę włosów, tylko co do kilku leków związek miedzy ich zażywaniem a wypadaniem włosów został udowodniony.
Utrata i porost włosów spowodowane lekami. Częstotliwość występowania, kontrola i unikanie.
Duża liczba leków może mieć negatywny wpływ na cykl porostu i może powodować wypadanie włosów.Leki mogą wpływać na mieszki włosowe na 2 różne sposoby: (i) poprzez powodowanie gwałtownego zatrzymania aktywności mitotycznej w szybko dzielących się komórkach matrycy włosa (anagen effluvium) bądź (ii) przez wpędzenie mieszków włosowych w przedwczesny odpoczynek. W anagen effluvium utrata włosów pojawia się w przeciągu dni lub tygodni od zażycia leków, podczas gdy w telogen effluvium wypadanie włosów jest widoczne w przeciągu 2-4 miesięcy po rozpoczęciu kuracji. Anagen effluvium jest rzucającym się w oczy niekorzystnym efektem działania czynników przeciwnowotworowych, powodujących ostre zniszczenie szybko dzielących się komórek matrycy włosa. Telogen effluvium może być konsekwencją zażywania dużej liczby leków zawierających antykoagulanty, retinol (witaminę A) oraz ich pochodne, interferony oraz leków antyhiperlipidemicznych. Wypadanie włosów spowodowane lekami jest zazwyczaj odwracalne po zaprzestaniu kuracji. Występowanie oraz ostrość utraty włosów zależą od leków jak również osobistych predyspozycji. Niektóre leki powodują utratę włosów u niektórych pacjentów przyjmujących odpowiednie dawki, podczas gdy inne leki są tylko czasami odpowiedzialne za anomalie w poroście włosów. Również nadmierne owłosienie może być utożsamiane z zażywaniem leków. Wśród leków powszechnie odpowiedzialnych za nadmierne owłosienie można wymienić testosteron, danazol, kortykotropinę (ACTH), matyrapon, sterydy anaboliczne i glukokortykoid, a także cyklosporynę i dizaxoide.
„Zanikowe telogen effluvium” spowodowane lekami cytotoksycznymi oraz kontrolowana próba losowa w celu ustalenia możliwości rezultatów ochronnych przed rozpoczęciem kuracji z miejscowym zastosowaniem odpowiedników witaminy D u ludzi.
PRZESŁANKI: Utrata włosów spowodowane zażywaniem leków cytotoksycznych jest zwykle przypisywana utracie włosów połamanych (anagen effluvium). Telogen effluvium zostało również opisane, jednakże niektórzy autorzy zaprzeczają jakoby miało ono jakikolwiek wpływ na porost włosów. Istnieją wykluczające się raporty dotyczące efektów ochronnych przed rozpoczęciem kuracji odpowiednikami witaminy D na włosach, których utrata spowodowana jest lekami cytotoksycznymi. Powyższe badania zostały przeprowadzone na gryzoniach.
CELE: Zbadanie procesu cytotoksycznej utraty włosów oraz ochrony włosów kuracją z miejscowym zastosowaniem calcipotriolu.
METODY: Pacjentki cierpiące na raka piersi, które miały otrzymać chemioterapię z wykorzystaniem cyklofosfamidu 600mg m(-2), metotreksatu 40mg m(-2) i 5-fluorouracylu 600mg m(-2) zostały zrekrutowane i pomieszane w celu uzyskania specyfiku do skóry głowy zwanego calcipotriol 50 microg mL (-1) bądź tzw. nośnika. Specyfik był nakładany 2 razy dziennie na 4 dni przed rozpoczęciem chemioterapii i kontynuowany przez 14 dni w każdym cyklu leczniczym. Zrzucone, wyrwane lub obcięte włosy były wykorzystane jako próbki. Całkowite proporcje zrzucania, proporcje głównych typów włosów, obecność zmian w trzonach sąsiadujących ze sobą włosów, odrastanie (stosując nowy anagenowy sposób liczenia włosów) oraz gęstość włosów zostały oszacowane.
REZULTATY: Dziesięć pacjentek przyjmujących calcipotriol oraz 14 przyjmujących tzw. nośnik przeszło 3 cykle lecznicze oraz 9 z obydwu grup przeszło 6 cykli. Nie było dostrzegalnych skutków zastosowania calcipotriolu u grupy pacjentek dotkniętych minimalną utratą włosów na skutek chemioterapii, wypadania włosów, telogenowego wypadania włosów, łamliwości włosów, morfologii wypadania włosów, odrastania włosów oraz ich gęstości. Łącząc rezultaty badań poszczególnych grup, istniało duże zróżnicowanie we wpływie chemioterapii na utratę włosów, od całkowitego wyłysienia u 5 pacjentek, po brak widocznych strat u kolejnych 5. Pomijając te ostatnie, w trakcie chemioterapii telogenowe wypadanie włosów (tzw. 81% utraconych włosów) przeważało nad łamliwością (12%) oraz anagenowym wypadaniem włosów (6%) (P = 0.0002). Główna zmiana patologiczna polegała na zmniejszaniu przestrzeni między sąsiadującymi trzonami włosów, granica wypadających włosów wynosząca 3% wzrosła do 48% (P = 0.0005) w trakcie leczenia, a także w konsekwencji nastąpił spadek w normalnych włosach telogenowych, górna granica 98% wszystkich włosów telogenowych spadła do 55% (P = 0.0005) w trakcie kuracji. Patologicznie zwężające się włosy telogenowe miały normalne bądź małe, czasami malutkie cebulki. Łamliwość włosów z maleńkimi cebulkami prowadziła do typowego „stanu alarmowego” włosów.
WNIOSKI: Głównymi efektami stosowania leków cytotoksycznych odkrytymi w tym badaniu były zwężanie odległości między trzonami sąsiadujących włosów oraz przedwczesne wejście mieszka włosowego w stan telogenu, pozostając w sprzeczności z konwencjonalnym poglądem, że naruszone mieszki włosowe przechodzą w stan anagenu. Skutkiem była mieszanka wypadania włosów w postaci telogenowego zwężania się włosów oraz ich łamliwości. Z uwagi na to, że wejście w stan telogenu jest integralną częścią procesu, cytotoksyczna utrata włosów może być uważana za wariant konwencjonalnego telogenowego wypadania włosów i dlatego też proponujemy termin „atroficzne telogenowe wypadanie włosów”. Nie wystąpił oczywisty efekt ochronny przed utratą włosów przed rozpoczęciem miejscowej kuracji calcipotriolem.
Niepożądany wpływ leków na włosy
Niepożądanymi wpływami leków na włosy są powszechnie występujące efekty uboczne. Spektrum utraty włosów sięga od rozproszonego łysienia telogenowego po ograniczone bądź rozproszone łysienie na skórze głowy, czasami włączając w to inne części ciała. Wśród innych zaobserwowanych efektów ubocznych można wymienić stymulację nadmiernego owłosienia, indukcję bądź hirsutyzm, jak również zmiany struktury lub koloru włosów. W większości przypadków - innych niż te leczone przy użyciu cytostatyków, androgenów bądź hormonalnych środków antykoncepcyjnych z efektem androgenicznym – jest raczej trudno ustalić czas wystąpienia efektu ubocznego lub główną przyczynę, z uwagi na to, że rozproszone rodzaje często rozpoczynają się długo przed ich zdiagnozowaniem, zaś inne czynniki mogą grać drugoplanową rolę. Jako zasada, ten niepożądany wpływ leków na włosy jest odwracalny, przy założeniu, że unika się leku powodującego problemy.
Łysienie spowodowane lekami: przegląd literatury
Leki są w stanie spowodować szerokie spektrum utraty włosów, poczynając od ledwo dostrzegalnego wypadania włosów po nieodwracalne łysienie. Łysienie wywołane lekami jest zwykle opisywane jako rozproszone, nieszpecące łysienie, które jest odwracalne po odstawieniu konkretnego leku. Tylko kilka leków (głównie środki antynowotworowe) rutynowo powoduje utratę włosów, podczas gdy wiele innych powoduje odizolowane przypadki łysienia. Niektóre leki psychotropowe mają tendencję do powodowania alopecji. Raporty dotyczące stosowania trójcyklicznych antydepresantów rzadko występują w literaturze. Istnieją raporty dowodzące, że 15% pacjentów zażywających lit cierpi na przerzedzenie włosów. Utrata włosów jest pośrednio efektem zażywania środków przeciwpadaczkowych, głównie kwasu walproinowego. Wśród leków hipotensyjnych, antagoniści systemicznych beta-receptorów adrenergicznych powinni być uważani za możliwe przyczyny utraty włosów.
Utrata włosów spowodowana salicylowymi lub niesteroidowymi lekami przeciwbólowymi występuje u bardzo niewielkiego odsetka pacjentów. Wszystkie antykoagulanty oraz leki na tarczycę mogą prowadzić do utraty włosów. Rozproszona utrata włosów może być utożsamiana z zastosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych, w trakcie zażywania tabletek i po ich odstawieniu. Istnieje długa lista leków, które okazjonalnie mogą powodować utratę włosów: cymetydyna, retinoid, amfetamina, bromokryptyna oraz lewodopa. Kilka odizolowanych przypadków wystąpiło po zastosowaniu środków hypocholesterolemicznych oraz środków przeciwzakaźnych. Zdiagnozowanie alopecji wywołanej lekami jest wciąż trudne. Jedynym sposobem potwierdzenia takiej diagnozy jest sprawdzenie, czy występuje poprawa po odstawieniu podejrzanego leku. Efekty uboczne muszą być rozpoznane, ponieważ mogą być źródłem problemów zdrowotnych u niektórych pacjentów.
Coraz większym problemem staje się ostatnio dla młodych ludzi wypadanie włosów i łysienie. Nie jest to już tylko problem estetyczny, ale coraz częściej problem natury psychicznej. Osoby nim dotknięte często mają zaniżone poczucie własnej wartości i za bardzo przejmują się swoim wyglądem zewnętrznym, który według nich nie jest wystarczająco satysfakcjonujący. Naprzeciw tym problemom wychodzi jednak Klinika Handsome Men, która oferuje bezinwazyjną metodę leczenia problemu łysienia. Galeria zadowolonych Pacjentów, jest dostępna Tutaj!
Właściciel strony nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania nin. porad, przepisów czy recenzji. Wykorzystanie podanych informacji odbywa się na wyłączną odpowiedzialność stosującego.
Komentarze (3)
Wyraź swoją opinię na temat powyższego artykułu.
Autor: gość Dodano: 2010.07.30
Kiedyś miałam obfite wypadanie włosów. Leki, które brałam bardzo mi je wzmocniły, ale po odstawieniu kuracji znów problem powrócił.
Autor: gość Dodano: 2010.07.30
Masz racje na wypadanie włosów leki stosowane bez preparatów zewnętrznych są bez skuteczne
Autor: gość Dodano: 2010.05.21
Ach to wypadanie włosów leki nie pomagają

