Artykuł

Jak walczyć z łysieniem

Artykuł Dodano: 2010.02.10 Komentarze: 1

Najczęściej spotykanymi rodzajami łysienia są: łysienie androgenowe, plackowate, telogenowe i bliznowaciejące.

Łysienie androgenowe
Łysienie androgenowe jest dziedziczne. Cierpią na nie obie płcie, jednak mężczyźni częściej niż kobiety. Mężczyźni tracą włosy nad skrońmi (tzw. zakola), zaś kobiety na środku głowy. Wywołuje je dihydrotestosteron (pochodna testosteronu). Atakuje mieszki włosowe, co w efekcie osłabia rosnące włosy i prowadzi do ich wypadania. Chociaż genów zmienić nie jesteśmy w stanie, z pomocą medycyny łysienie można zatrzymać lub znacznie spowolnić. U kobiet jest ono właściwie całkowicie uleczalne. Podstawowe metody leczenia to:
•    farmakoterapia (ogólna i miejscowa)
U mężczyzn polecane i udowodnione działanie mają 2 środki: finasteryd i minoksydil. Ten pierwszy stosowany jest również w wypadkach leczenia prostaty (w dawce 5 razy większej). Panie nie powinny jednak go przyjmować. Jest on dość skuteczny, a koszt miesięcznej terapii sięga ok.200zł. Posiada jednak skutki uboczne. Najczęściej spotykane są zaburzenia erekcji. Są one jednak przejściowe i ustępują po pewnym czasie stosowania, bądź po odstawieniu leku. Minidoksyl stosujemy 2 razy dziennie, miejscowo wcierając w skórę głowy. Ma on znacznie słabsze działanie i skuteczność niestety osobniczo zmienna, ale trzeba kilku miesięcy, by cokolwiek stwierdzić. Czasem stosuje się spironolakton - lek jednak z powodu licznych niepożądanych skutków ubocznych raczej odchodzi się od tej drogi leczenia.
U kobiet poleca się stosowanie inhabitorów DHT i łączenie środków doustnych i tych do stosowania miejscowego. Oprócz wymienionych wyżej leków, na rynku dostępnych jest wiele preparatów, których substancje czynne działają na zasadzie normalizacji kondycji skóry głowy (tzn. pracy gruczołów łojowych) i niewątpliwie nadają się bardzo dobrze do pielęgnacji włosów oraz poprawiania ich struktury i wyglądu, (choć ich skuteczność w stymulowaniu odrastania włosów jest kwestią sporną).
•    leczenie zabiegowe / chirurgiczne
Jednym z polecanych sposobów walki z łysieniem jest mezoterapia. Jest to zabieg dermatologiczny, polegający na ostrzykiwaniu skóry głowy preparatami pobudzającymi wzrost włosów i zapobiegającymi ich wypadaniu. Ten rodzaj terapii daje efekt zahamowania procesu wypadania włosów, a czasem nawet ich zagęszczenie. W celu uzyskania efektu leczniczego należy wykonać serię około 4-8 zabiegów.
Kolejnym ze sposobów radzenia sobie z łysieniem jest przeszczepianie skóry zawierającej mieszki włosowe. Najpowszechniejsze metody transplantacji skóry wiążą się z dość szeroką ingerencją chirurgiczną. Niestety po takich operacjach często pozostają blizny, a dodatkowo są kosztowne. Należy również pamiętać, że ta radykalna metoda mimo wszystko nie prowadzi do wyleczenia, jedynie łagodzi skutki łysienia.

Łysienie telogenowe
O wystąpieniu łysienia telogenowego mówimy, gdy spora część włosów przechodzi w stan spoczynku (telogenu). Do przyczyn wystąpienia tego rodzaju łysienia należą takie czynniki jak stres, anemia, niedoczynność tarczycy, zabiegi operacyjne i zażywanie niektórych leków. Największe wypadania włosów nasila się około 3 miesiące po wystąpieniu czynnika. Przeważnie łysienie telogenowe nie wymaga leczenia, nie jest trwałe i ustępuje po kilku miesiącach. Należy jednak ustalić i wyeliminować przyczynę jego pojawienia się. Tego rodzaju łysienia nie należy traktować jak inne procesy łysienia, oznacza ono „wymianę” dużej części starych na nowe. W okresie przejściowym można wspomóc się środkami na porost włosów, takich jak biotyna i niebiesko-zielone algi. Zdarza się, że część kobiet cierpi na przewlekłe telogenowe wypadanie włosów. Wówczas kurację należy przeprowadzić odnosząc się do traumy, które je wywołała lub innego stanu przewlekłego, który mógł wpłynąć na wypadanie włosów.

Łysienie bliznowaciejące
Łysienie bliznowaciejące polega na nieodwracalnym uszkodzeniu mieszków włosowych i może być łysieniem nabytym lub wrodzonym. Czynnikami nabytego łysienia mogą być urazy fizyczne (np. promienie X, oparzenia, niska temperatura), mechaniczne (np. długo i często powtarzane ciągnięcie włosów, uciski lub silny uraz jednorazowy), biologiczne (zakażenia bakteryjne i wirusowe) i chemiczne (np. działanie toksycznej substancji). Z wrodzonych mogą być to: znamię łojowe, niedorozwój skóry, rogowacenie mieszkowe. Ten rodzaj łysienia może również wystąpić w trakcie przebiegu chorób takich jak sarkoidoza, czy nowotwory skóry.
Łysienie bliznowaciejące diagnozuje się w pierwszym etapie na podstawie biopsji skóry czaszki. Wynik tego badania jest konieczny, aby określić aktywność łysienia i podjąć stosowną terapię. Istotne jest też ocenienie kliniczne skóry na głowie. Częstymi objawami są: ból, świąd, nadmierna wrażliwość, a skóra głowy jest zaczerwieniona, łuszczy się i pojawiają się na niej krosty. Niekiedy jednak tylko niektóre z tych objawów występują.
Leczeniem łysienia bliznowaciejącego, jako proces nieodwracalny jest leczenie chirurgiczne, zależne od umiejscowienia i rozmiarów zmiany. Może ono polegać na wycięciu i zamknięciu ubytku. Dorosłym pacjentom można zaproponować transplantację włosów. U młodszych pacjentów można zastosować rozciąganie skory owłosionej. Jeśli znamy przyczynę łysienia, w początkowej fazie choroby można zahamować jej postęp za pomocą leczenia farmakologicznego.

Łysienie plackowate
Schorzenie to najczęściej rozwija się u nastolatków i młodych ludzi dorosłych, po dwudziestym roku życia. Może jednak rozwinąć się również u dzieci i ludzi starszych, ale u osób starszych jest to dość rzadkie. Częściej dotyka też kobiet niż mężczyzn. Dokładnej przyczyny wciąż nie ustalono, jednak hipotetycznie są to: stres psychologiczny (stres długotrwały lub pojedynczy, bardzo stresujący incydent), predyspozycje genetyczne, infekcja wirusowa, bądź bakteryjna, przemiany hormonalne, fizyczne uszkodzenie ciała i związany z tym bardzo silny stres, długoterminowy kontakt z chemikaliami. Niestety nie istnieją leki, które likwidowałyby łysienie na stałe u wszystkich pacjentów. Efekty leczenia są indywidualne. Naturalne metody leczenia to m.in.: masaże głowy, masaże głowy, akupunktura, maści z wyciągiem z aloesu, tran rybi, homeopatia oraz cynk w tabletkach lub jego źródła naturalne (np. pestki z dyni). Ten ostatni jednak przyjmowany w zbyt dużych ilościach może doprowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
 

Właściciel strony nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania nin. porad, przepisów czy recenzji. Wykorzystanie podanych informacji odbywa się na wyłączną odpowiedzialność stosującego.

Podobne artykuły

Łysienie – poznać przeciwnika

Artykuł dodano: 2010.11.12 Komentarze:

Łysienie to problem dotyczący zdecydowanej grupy osób, którą w większości tworzą mężczyźni, niemniej jednak problem łysienia dotyczyć może również i kobiet. Znaczna, a niekiedy nawet całkowita utrata włosów, choć może wydawać się problemem banalnym, a dla złośliwych nawet śmiesznym, w istocie ani banalna, ani tym bardziej śmieszna nie jest.» Więcej

Problemy z włosami

Artykuł dodano: 2009.08.03 Komentarze:

Mnogość kłopotów z włosami jest tak duża, że nie można jej porównać do niczego innego. W sumie, ile przypadków, tyle kłopotów. Z tego wszystkiego trudno nawet wybrać najpopularniejsze, bowiem każdy jest równie istotny i każdy ma zupełnie inne podłoże. Jednak generalizując można by podzielić problemy z włosami na kilka podstawowych grup.» Więcej

Przewlekłe łysienie telogenowe

Artykuł dodano: 2008.11.22 Komentarze:

O przewlekłym łysieniu telogenowym u kobiet mówi się od niedawna. Pierwsze doniesienie na ten temat pochodzi z ro­ku 1996 (Whiting 1996). W odróżnieniu od innych postaci łysienia telogenowego przewlekłe łysienie telogenowe po­jawia się nagle i może stopniowo rozprzestrzeniać się na ca­łą owłosioną skórę głowy.» Więcej

Łamliwe włosy

Artykuł dodano: 2008.10.14 Komentarze:

Włosy są w rzeczywistości martwymi komórkami zbudowanymi głównie z keratyny. Bardzo często słyszymy, że skoro są to martwe komórki, to właściwie nic nie można z nimi zrobić. Jest to i prawda, ale i fałsz jednocześnie, ponieważ faktycznie stan włosa zależy od wielu czynników wewnętrznych ? diety, chorób, pogody, itp., tyle tylko, że współczesna kosmetologia stworzyła mnóstwo różnych preparatów, które poprawiają stan wyrośniętych włosów.» Więcej

Łysienie w stresie

Artykuł dodano: 2008.09.29 Komentarze:

Ostatnie badania przeprowadzane na myszach potwierdziły tylko pogląd, że stres może wpłynąć na zatrzymanie się wzrostu włosów, wywołać przejście w fazę katagenu i sprzyjać powstawaniu uszkodzeń włosów i zapaleniom. Badania negatywnego wpływu stresu na porost włosów i włączenie technik walki ze stresem w kuracje przeciwko łysieniu, jak również rozwój nowych strategii farmakologiczno-terapeutycznych mogą doprowadzić do zwiększonych modalności terapeutycznych.» Więcej

Geny a włosy

Artykuł dodano: 2008.09.28 Komentarze:

Łysienie androgenowe nie może wystąpić bez obecności specyficznych wrodzonych genów. Geny te mogą zostać przekazane przez obojga rodziców. Gen jest cząstką, zaprogramowaną chemicznie instrukcją ulokowaną w chromosomie, noszącą mały fragment kodu genetycznego. Chromosomy występują parami (ludzie posiadają 23 pary chromosomów). Każdy człowiek bierze jeden zestaw chromosomów od każdego z rodziców.» Więcej

Wypadanie włosów kobiet

Artykuł dodano: 2008.04.21 Komentarze:

W przeciwieństwie do tego, jak dzieje się w przypadku mężczyzn, wypadanie włosów u kobiety może się rozpocząć w dowolnym wieku, nie musi mieć nic wspólnego z dziedzicznością, może również nie mieć rozpoznawalnej ?kobiecej formy łysienia? na samym czubku głowy. Kobieta, która zauważy u siebie początki wypadania włosów, może nie mieć pewności, czy to wypadanie będzie miało charakter permanentny, czy tymczasowy; na przykład ciąża czy choroba mogą wiązać się z czasowym pocienieniem włosów.» Więcej