Jesteś tutaj:

Grzybica i wypadanie włosów

Grzybica owłosionej skóry głowy jest chorobą wywołaną powierzchowną infekcją grzybiczą skóry głowy, brwi i rzęsów wraz ze skłonnością do atakowania trzonu włosów i mieszków włosowych. Choroba ta jest uważana za formę powierzchownej grzybicy lub grzybicy skóry. Używa się kilku synonimów, wliczając tinea capitis i tinea tonsurans. W Stanach Zjednoczonych i innych regionach świata, występowanie grzybicy owłosionej skóry głowy zwiększa się.   

Grzybica skóry może występować w różnych postaciach, w zależności od miejsca jej rozwoju i czynników. Klinicznie do tej choroby zalicza się: tinea favosa (woszczynowa), tinea corporis (bezwłosowa), tinea imbricata, tinea cruris (pachwinowa), tinea unguium (paznokci), tinea pedis (stóp), tinea barbae (brody) i tinea manuum (rąk).

Wygląd kliniczny grzybicy owłosionej skóry głowy waha się od niezapalnej grzybicy skóry, przypominającej łojotokowe zapalenie skóry do zapalnej choroby z rumieniowymi zmianami i utratą włosów lub łysieniem, które może przekształcić się w głęboko zropiały kerion z możliwością powstania bliznowatego lub stałego wyłysienia. Typ choroby zależy od interakcji pomiędzy organizmem chorego a czynnikami wywołującymi. Termin “tinea” początkowo oznaczał larwy insektów żywiących się ubraniami i książkami. Następnie zaczął oznaczać pasożytnicze zakażenie skóry. Do połowy XVI wieku, termin ten odnosił się do opisu choroby owłosionej skóry głowy.

Patofizjologia
Tinea capitis jest wywoływana przez grzyby z rzędu Trichophyton i Microsporum. Tinea capitis jest najczęstszą infekcją grzybiczą skóry u dzieci na całym świecie.  To występowanie w określonym wieku jest prawdopodobnie rezultatem obecności Pityrosporum orbiculare (Pityrosporum ovale), który jest częścią normalnej flory organizmu oraz właściwości grzybiczych kwasów tłuszczowych.  

Czynniki wywołujące tinea capitis to m.in. keratynofilne grzyby zwane skórnymi. Formy te są zazwyczaj obecne na martwej, zrogowaciałej części skóry i jej wyrostkach, a czasem są zdolne do zaatakowania najdalszych części skóry, warstwy rogowej naskórka, lub innych wyrostków keratynowych skóry powstałych z naskórka, takich jak włosy i paznokcie.

Grzyby skórne powoduję zróżnicowane stany kliniczne. Są najczęstszymi czynnikami infekcji wśród ludzi. Ogólnie grupa tych chorób nazywa się dermatofitozą. Od miejsca powstania, twór grzybiczy rozrasta się w rogowej warstwie naskórka. Następnie zaczyna atakować włosy poprzez zaburzenie w formowaniu keratyny.

Grzyby skórne powodują wiele stanów klinicznych. Zalicza się je do najczęstszych czynników infekcyjnych wśród ludzi. Ogólnie, grupa chorób przez nie powodowana nazywa się dermatofitozą. Od miejsca powstania, narośl grzybicza rozrasta się równomiernie we wszystkich kierunkach w warstwie rogowej naskórka. Grzyb zaczyna atakować włosy, niszcząc keratynę w momencie powstawania.  Obszar  powiększa się, tak że staje się widoczny nad powierzchnią skóry w ciągu 12-14 dni. Zarażone włosy są kruche i w 3 tygodniu widoczne są połamane włosy.

Infekcja rozwija się (przez 8-10 tygodni), by rozprzestrzenić się w warstwie rogowej naskórka, atakując kolejne włosy. Zarażony obszar ma średnicę od 3,5-7 cm. Nagłe ustanie infekcji, pojawiające się w okresie dojrzewania jest znane w obserwacji klinicznej, jednak dokładny mechanizm nie jest znany.

Znane są 3 typy ataku włosów:
•    Zewnątrzwłosowy (ectothrix) atak jest charakteryzowany poprzez rozwój zarodników grzyba na zewnętrznej części trzonu włosa.  Nabłonek włosa jest zniszczony, a zaatakowane włosy zazwyczaj świecą jasno zielono-żółtym kolorem pod wpływem światła ultrafioletowego. Częste czynniki powodujące ten typ to:  Microsporum canis, Microsporum gypseum, Trichophyton equinum, and Trichophyton verrucosum.
•    Wewnątrzwłosowy (endothrix) atak  jest charakteryzowany jedynie przez rozwój zarodników grzyba we wnętrzu włosa.  Nabłonek pozostaje nienaruszony a zarażone włosy nie świecą pod wpływem światła ultrafioletowego. Wszystkie czynniki powodujące ten typ są zarodnikowe (np. Trichophyton tonsurans, Trichophyton violaceum).
•    Grzybica woszczynowa (favus), jest zazwyczaj wywoływana przez grzyb z typu T schoenleinii, produkujące woszczynowe strupy lub tarczki, a co za tym idzie utratę włosów.

Częstotliwość
Stany Zjednoczone
Występowanie choroby nie jest już rejestrowane w publicznych ośrodkach zdrowia; zatem prawdziwe występowanie nie jest znane. Najczęściej występuje jednak wśród afroamerykanów w wieku szkolnym, najczęściej u chłopców.
Grzybica owłosionej skóry głowy jest przede wszystkim chorobą dzieci. Jest odpowiedzialna za 92,5 % grzybic skóry u dzieci młodszych niż 10 lat. Choroba ta rzadko występuje wśród dorosłych, jednak można ją od czasu do czasu znaleźć wśród starszych pacjentów. W niektórych miejskich obszarach USA jest szeroko rozpowszechniona.

Międzynarodowe występowanie
Grzybica owłosionej skóry głowy jest szeroko rozpowszechniona na terenach zurbanizowanych, szczególnie wśród dzieci z obszarów Afro-Karaibskich, w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej. Jest powszechna w niektórych obszarach Afryki i Indii. W południowowschodniej Azji odnotowano znaczny spadek liczby infekcji z 14% (średnio ogółem dzieci obu płci) do 1,2 % na przestrzeni ostatnich 50 lat, ze względu na poprawienie się warunków sanitarnych i wzmożonej higienie osobistej. W Europie Północnej choroba ta występuje sporadycznie.

W Wielkiej Brytanii i Ameryce Północnej, T tonsurans odpowiada za więcej niż 90% wszystkich przypadków. Na terenach niezurbanizowanych, sporadycznie infekcja przechodzi ze szczeniąt i kocią na ludzi poprzez M canis, co odpowiada za mniej niż 10% przypadków w Wielkiej Brytanii. Czasem infekcja od innych zwierząt (np. T verrucosum od bydła) pojawia się na obszarach wiejskich.

Śmiertelność/Patologiczność
Klasyfikacja i surowość grzybicy owłosionej skóry głowy zależy od miejsca występowania i typu.
•    Infekcja zewnątrzwłosowa jest definiowana przez podział grzybni na zarodniki wokół podstawy włosa lub zaraz poniżej nabłonka, wraz z jego zniszczeniem. Zapalna grzybica, związana ze zwierzętami domowymi przedstawia się w formie fluorescencyjnych wykwitów na zewnątrz włosa.   W zależności od rozmiaru powiązanego zapalenia, zmiany mogą goić się wraz z powstawaniem blizn. 
•    Infekcje wewnątrzwłosowe to takie, w których zarodniki są obecne wewnątrz trzonu włosa zarówno w fazach anagen i telogen, prowadząc do chroniczności infekcji. Infekcja wewnątrzwłosowa ma tendencję do pogłębiania się, stawania się chroniczną i mogącą dotrwać do dorosłego życia. Zmiany mogą zostać usunięte poprzez stosowanie leczenia antygrzybiczego. Jako, że organizmy te zazwyczaj pozostają na powierzchni, istnieje bardzo małe ryzyko śmiertelności. Choroba całkowita organizmu została zanotowana u pacjentów ze znacznie obniżoną odpornością.

Płeć
Występowanie grzybicy owłosionej skóry głowy może różnić się ze względu na płeć i czynnik powodujący. W grzybicy wywoływanej przez Microsporum audouinii częściej dotknięci są chłopcy. Wskaźnik występowania jest do 5 razy większy u chłopców niż u dziewcząt; chociaż odwrotna tendencja występuje po okresie dojrzewania, prawdopodobnie przez większe narażenie kobiet na czynnik wywołujący grzybicę u dzieci i zmiany hormonalne. W przypadku infekcji M canis, wskaźnik się zmienia i jest wyższy u dzieci rodzaju męskiego. Dziewczynki i chłopcy w równym stopniu są dotknięci infekcją Trichophyton skóry głowy, ale wśród dorosłych to kobiety częściej są narażone niż mężczyźni. 

Wiek

Grzybica owłosionej skóry głowy pojawia się głównie wśród dzieci i rzadko w innych grupach wiekowych. Najczęstsza jest u dzieci w wieku poniżej 10 lat. Szczytowy okres występowania to wiek 3-7 lat.
Symptomy grzybicy skóry głowy
Poprzez obserwację symptomów, grzybica skóry głowy może być łatwo wykryta. Jeśli posiadasz prawidłową wiedzę o różnych symptomach, szybciej poddasz się leczeniu.

Występują 3 rodzaje grzybicy pojawiające się na głowie, w zależności od rodzaju grzyba:


1) Grzybica woszczynowa
Organizm znany jako Trichophyton jest odpowiedzialny za grzybicę woszczynową. Powoduje infekcję w trzonie włosa (części włosa, która wystaje powyżej powierzchni skóry), przez co włos staje się kruchy i łamliwy. Na dotkniętym obszarze nastąpi wypadanie włosów widoczne jako czarne kropki. 

2) Grzybica powodująca siwienie włosów
Microsporum jest odpowiedzialny za ten typ grzybicy skóry głowy.  Był to najczęstszy typ grzybicy w USA w latach 40-tych i 50-tych XX wieku. Dzisiaj częściej występuje w Europie. Zaczyna się jako mała, czerwona krosta wokół podstawy włosa. Powoli rośnie na zewnątrz w postaci czerwonych, łuszczących, okrągłych i suchych pierścieni. Włosy w tym obszarze stają się siwe i często się łamią. Występuje silne swędzenie. 

3) Grzybica zapalna
Ta grzybica jest powodowana przez grzyby znajdujące się na zwierzętach i w glebie. Jest o wiele poważniejsza niż 2 powyższe typy. Małe grudki, ropnie lub kerion powstaje na zakażonym obszarze. Osoba cierpiąca na ten typ będzie odczuwała ból, swędzenie i gorączkę. Powiększone węzły chłonne również często występują. Ten typ grzybicy prowadzi do trwałej utraty włosów i blizn.

4)Grzybica strzygąca
Czynnikiem sprawczym są dennatofity z rodzaju Trichophyton. W obrazie klinicznym dominują liczne małe ogniska nierówno ułamanych włosów. Daje to efekt imitujący przystrzyżone włosy (stąd nazwa choroby). Skóra ognisk jest zwykle niezmieniona, jedynie sporadycznie może występować rumień o niewielkim nasileniu, jako wyraz nieznaczne go stanu zapalnego. Pojawia się u mężczyzn (na brodzie) i u dzieci (skóra owłosiona głowy). Zależnie od nasilenia objawów zapalnych (co pozostaje w związku z rodzajem zakażającego grzyba i jego wewnątrz- lub zewnątrzwłosową lokalizacją) wyróżnia się dwie postacie kliniczne: głęboką (guzy nierównej, czasem brodawkowatej powierzchni, pokryte wydzieliną ropną i strupami) oraz powierzchowną (na skórze głowy owłosionej stwierdza się zwykle liczne ogniska, o słabo wyrażanych objawach zapalnych, łuszczące się otrębiasto, z włosami ułamanymi tuż nad powierzchnią skóry. Na skórze gładkiej występują okrągłe lub owalne ostro odgraniczone ogniska oraz liczne pęcherzyki, grudki, strupy). Zmianom tym towarzyszy świąd. Grzybica strzygąca może też zajmować paznokcie.

5) Grzybica drobnozarodnikowa
Wywoływana jest przez dermatofity z rodzaju Microsporum. W większości przypadków stwierdza się duże, pojedyncze ogniska pozbawione włosów. Włosy ułamane są zwykle na równej wysokości, tuż nad skórą. Powierzchnia zmian nie wykazuje na ogół cech stanu zapalnego, chociaż niekiedy pojawia się wyraźny rumień. Może wystąpić drobnopłatowe (otrębiaste) złuszczanie powierzchni objętej zakażeniem.

Choroba powoduje pojawienie się na skórze głowy owłosionej widocznych ognisk o różnie nasilonych cechach stanu zapalnego, w ich obrębie wszystkie włosy są jakby równo odcięte i otoczone szarawą pochewką.

Cechuje się bardzo dużą zakaźnością. Występuje głównie u dzieci i w dużych zbiorowiskach ludzkich. Objawami przypomina grzybice strzygącą (na skórze owłosionej), nigdy nie zajmuje paznokci, rzadko obejmuje skórę gładką.

 


Grzybica woszczynowa

Problem wypadania włosów i łysienia staje się ostatnimi czasy coraz większym problemem nie tylko estetycznym, ale również społecznym. Coraz częściej bowiem okazuje się, że problem ten może mieć również wpływ na ludzką psychikę, a osoby, które się z nim borykają czują się mniej atrakcyjne i tracę pewność siebie nie tylko w życiu osobistym, ale również w życiu zawodowym. Klinika Handsome Men wychodzi naprzeciw ich problemom i oferuje bezinwazyjną zabieg oraz gwarancję 100% zadowolenia z jego efektów. Galerię z zadowolonymi Pacjentami, można obejrzeć Tutaj!

Polecane artykuły

Najczęściej kupowane w sklepie internetowym



Wypadanie włosów Łysienie Utrata włosów Gęste włosy Wzrost włosa Łysienie u dorosłych Naskórek włosa Kolor skóry