Fryzury dziewiętnastowieczne
W dziewiętnastym wieku (czyli pomiędzy rokiem 1801 a 1900), większość kobiet nosiła długie włosy. Peruki do pasa nie były niczym niezwykłym, nietrudno tez było znaleźć kobiety i naturalnych włosach dłuższych niż te sięgające pasa, ponieważ panie obcinały włosy tylko kiedy zaszła absolutna konieczność dla takiego kroku. Długie włosy uznawane były za oznakę kobiecości.
Młode kobiety i dziewczęta bardzo często splatały swoje długie pukle w warkocze, ewentualnie nakręcały je w spiralne loki, opadające kaskadami na ramiona i plecy. Starsze kobiety bardzo często nosiły warkocze upięte wokół głowy, ewentualnie włosy uniesione z przodu z tyłu w formie Pompadour, a następnie spięte na karku i nawinięte w spiralne loki, opadające na plecy. Modne były też wszelkiego rodzaju koki, przy czym przy twarzy i z boków bardzo często pozostawiano luźne pasma, zwinięte w spirale dodające fryzurom kobiecości i powabu.
Grzywki, jeśli były już noszone, strzyżone były za pomocą jednego prostego poziomego cięcia tuż nad linią brwi, w przypadku starszych kobiet często nakręcane były też w spiralne loki.
Najlepszą metodą na zrozumienie fryzur tego okresu jest uświadomienie sobie możliwości stylizacyjnych, pozostających do dyspozycji dziewiętnastowiecznych kobiet. Nie było hydroloków, lokówek ani suszarek elektrycznych. Najczęściej używanymi przyborami fryzjerskimi były grzebienie, szczotki oraz papiloty, a produkty do stylizacji włosów obejmowały rozmaite naturalne woski, robione na ich bazie lotiony oraz pomady. Najbardziej popularnymi technikami fryzjerskimi było wygniatanie fal palcami, warkocze oraz loki na papilotach. Popularne było także rozprostowywanie i wyciąganie włosów za pomocą okrągłej szczotki.
Właściciel strony nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania nin. porad, przepisów czy recenzji. Wykorzystanie podanych informacji odbywa się na wyłączną odpowiedzialność stosującego.
