Witamina PP (niacyna)
Informacje ogólne o witaminie
Witamina PP ma kilka rozmaitych nazw. Mówi się na nią inaczej niacyna, pelagranina lub witamina B3. Zbudowana jest z kwasu nikotynowego i jego amidu. W przeciwieństwie do innych witamin z grupy B jest ona produkowana w organizmie z tryptofanu. Ten aminokwas sprawia, że ma ona właściwości przeciwpelagryczne.
Chociaż kwas nikotynowy jest dość słaby i łatwo się rozpuszcza w wodzie oraz alkoholu, to jednak niacyna należy do grona najwytrzymalszych witamin. Jest przy tym niemal niewrażliwa na działanie podwyższonej temperatury, ciśnienia, światła lub innych kwasów.
Pelagrynina ma ogromny wpływ na regulację poziomu cholesterolu we krwi, syntezę i rozkład kwasów tłuszczowych, aminokwasów i węglowodanów. Pomaga budować nowe czerwone krwinki, zapobiega jednocześnie szkodliwemu oddziaływaniu leków i związków chemicznych. Poprawia samopoczucie, łagodzi stresy, wpływa na ukrwienie skory i kondycję włosów. Rozszerza również naczynia krwionośne.
Skutki uboczne przyjmowania zbyt dużej dawki
Przyjmuje się z zasady, że witamina PP jest mało toksyczna. Jednak odnotowano pewną ilość przypadków, kiedy to jej nadmiar spowodował m.in.: bóle głowy, mrowienie, zaczerwienienie skóry i swędzenie głowy, szum w uszach, niestrawność, niewydolność wątroby, arytmię serca i psychozy, utratę łaknienia, zatężenie kwasu moczowego, zwiększenie zawartości glukozy w osoczu. Dochodzi do tego powiększony poziom glukozy we krwi. Nadmiar niacyny może też prowadzić do nadprodukcji serotoniny, co z kolei jest silnie związane z rakiem. Niekeidy może też dojść do zaburzeń wchłaniania jelitowego lub nerkowego (tzw. choroba Hartnupów).
Przeciwwskazania przyjmowania
Niacyna nie jest wskazana dla osób, które jednocześnie przyjmują leki przeciwpadaczkowe lub pomagające zwalczyć cukrzycę. Bardzo źle reagują na nią również starsze osoby, które chorują na miażdżycę oraz ludzie z astmą, artretyzmem, niskim ciśnieniem krwi i jaskrą. Na uwagę zasługują również osoby, które mają wstrzykiwaną niacynę dożylnie. W ich przypadku może dojść nawet do zapaści.
Zalecane dzienne spożycie
Przyjmuje się, że dzienna dawka witaminy PP wynosi 15-20 mg. Pierwotny niedobór dietetyczny występuje wyjątkowo rzadko, z kolei wtórny niedobór może być spowodowany alkoholizmem, chorobami przewodu pokarmowego lub zaburzeniami wchłaniania. U matek karmiących zapotrzebowanie na witaminę PP wzrasta do 25 mg.
Wartości te są znacznie przekraczane przy niektórych chorobach. Młodzież mająca problemy z cera i trądzikiem powinna przyjmować 500 - 1000 mg witaminy PP dziennie, w chorzy na miażdżycę nawet 1000 - 2000 mg dziennie.
Wpływ na włosy
Zarówno nadmiar, jak i niedobór witaminy PP może prowadzić do pelagry (inaczej rumienia lombardzkiego). Jest to nieprzyjemna choroba, której jednym z objawów jest zapalenie mieszka włosowego i gruczołów łojowych. To z kolei może prowadzić do nadmiernego wydzielania sebum i przetłuszczania włosów. Dodatkowo może powodować wypadanie włosów, brwi i rzęs u człowieka.
W jakich produktach się znajduje?
Źródła witaminy PP należy poszukiwać w truskawkach, chudym mięsie, serduszkach i wątróbce, serach, drobiu i rybach, drożdżach piwnych, fasoli i grochu, odtłuszczonym mleku, maśle orzechowym, soi, orzechach, migdałach, ziarnach, grzybach i suszonych brzoskwiniach. Z kolei nadużywanie cukru, napojów słodzonych i słodyczy powoduje jej utratę.
Właściciel strony nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania nin. porad, przepisów czy recenzji. Wykorzystanie podanych informacji odbywa się na wyłączną odpowiedzialność stosującego.
