Inne przyczyny
Pozostałe przypadłości, mogące powodować trwałe łysienie, poprzez zamianę normalnej skóry włosa na tkankę włóknistą, są albo traumatycznymi albo rzadkimi chorobami skóry. W tych przypadkach wyłysiała skóra jest cienka i biała jak pergamin oraz pozbawiona porów potowych i mieszków włosowych. Trauma lub rana skóry głowy może powstać w dzieciństwie, spowodowana upadkiem lub rozcięciem. Jej skutkiem będzie miejscowy obszar tkanki bliznowatej, która może nie być widoczna, do czasu przerzedzenia się włosów w późniejszym wieku. Bardziej niebezpieczne obrażenia skóry głowy mogą zostać spowodowane przez wciągnięcie długich włosów przez maszynę. Oparzenia, niezależnie od tego czy mechaniczne, czy chemiczne, jeśli dostatecznie groźne, mogą spowodować stałą stratę włosów głowy.
W przeszłości wypadki z nagrzanymi lokówkami często odpowiedzialne były za podłużne blizny. Zmiany skórne, które występują kilka lat po przedawkowaniu promieniowania gamma są raczej charakterystyczne. Skóra głowy jest bardzo cienka i praktycznie przezroczysta z odznaczającą się siateczką rozszerzonych naczyń włosowatych i nieregularną pigmentacją. W przeszłości często powodowane było to terapią leczenia guzów mózgowych, wysokimi dawkami promieniowania, ale obecnie dysponujemy lepszymi technikami.
Niektóre ogólnoustrojowe choroby, powodujące rozpad wspierającej tkanki włóknistej lub kolagenu, mogą dotknąć skóry głowy przyczyniając się do powstawania trwałej łysiny. Takie choroby jak toczeń rumieniowaty i twardzina pochodzą właśnie z tej grupy i wymagają zazwyczaj leczenia pod okiem specjalisty, na szczęście są one stosunkowo rzadkim powodem miejscowego bliznowacenia. Czasami mamy do czynienia również z rzadszymi rodzajami zanikowego bliznowacenia miejscowego, ograniczonego do skóry głowy, który oznacza fałszywy typ łysienia, a jego przyczyny są nieznane.
W przypadku tych patologii, kiedy choroba jest zatrzymana i nieaktywna, bliznowacenie występuje miejscowo. Kiedy bliznowacenie to jest wynikiem obrażenia, możliwe jest wycięcie zbliznowaconego obszaru oraz zszycie ze sobą owłosionej skóry głowy po obu stronach eliptycznego wycięcia, w ten sposób żeby żadna blizna nie była widpczna. Na większych obszarach, eliptyczny wycinek może zostać usunięty jako pierwszy, a następnie odcinana jest część zawierająca zbliznowaconą tkankę tak, że znajduje się ona po jednej stronie nacięcia, następnie dwie części zdrowej skóry zszywane są ze sobą, w ten sposób powstaje jedna cienka podłużna blizna, która jest praktycznie niewidoczna. Wykorzystywałem tą metodę do usunięcia miejscowych obszarów pozbawionych włosów, znamion, a także niechcianych tatuaży.
Właściciel strony nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania nin. porad, przepisów czy recenzji. Wykorzystanie podanych informacji odbywa się na wyłączną odpowiedzialność stosującego.
