Łysienie

Witam,
Mam 29 lat i coraz mniej włosów na głowie. Z natury moje włosy są delikatne i cienkie, a mój naturalny kolor to ciemny brąz. Mój problem polega na ich wypadaniu w bardzo poważnych ilościach. Moje włosy są wszędzie: na ubraniu, na poduszce po przebudzeniu się, na dywanie. Dodam, że na czubku głowy zaczyna mi ich brakować, co widać gołym okiem. Niedawno zauważyłam kilka siwych włosów na głowie, które po ufarbowaniu odrastają siwe. Niestety jest ich coraz więcej. Dodam, że każde moje farbowanie kończy się wzmożoną ich utratą. Wstyd mi jednak chodzić z siwymi włosami w takim wieku. Od kilku lat jestem narażona na silny stres. Jest to związane z moją sytuacją życiową i jak na razie nie mogę tego zmienić. Dodam, że moja dieta jest prawidłowa. Przyjmuję również specjalne preparaty w tabletkach na wzmocnienie włosów, które niewiele pomagają. Moje włosy są długie do ramion i są połamane od ¼ długości włosów. Zawsze trzymam je związane. Pomyślałam obciąć je na krótko, ale nie wiem co zrobić z łysym czubkiem, który będzie bardziej widoczny niż jest teraz. Proszę o pomoc. Z góry dziękuję. Emilia.

Agnieszka:

Witaj!

Zbyt wczesna utrata włosów w zbyt młodym wieku faktycznie jest uciążliwa i sprawia wiele kłopotów, zwłaszcza kobietom. Dlatego chcąc Ci pomóc postaram się przybliżyć  kilka przyczyn, które w znaczący sposób mają wpływ na stan i kondycję naszych włosów oraz odpowiadają za ich nadmierne wypadanie. Choroby włosów, a zwłaszcza łysienie jest skomplikowanym problemem. Wypadanie włosów jest naturalną fazą ich rozwoju. Codziennie tracimy od 50 do 100 włosów. Nadmierne wypadanie włosów powyżej 100 dziennie określane jest łysieniem. Może dotknąć ono każdego, zarówno mężczyzn jak i kobiety. Najważniejsze to w porę zareagować i rozpocząć odpowiednią kurację. W wielu przypadkach jest szansa na uratowanie własnej czupryny. Ponadto wiele chorób może niekorzystnie wpływać na wzrost włosów powodując utratę włosów, która powstaje w efekcie zachwiania równowagi pomiędzy utrata włosów, a ich odrostem.

Przede wszystkim musiałabyś zapytać w rodzinie czy ktoś z Twoich bliskich cierpi lub cierpiał z powodu podobnego lub nawet takiego samego problemu. Zbyt wczesna utrata włosów może być spowodowana i uwarunkowana również genetycznie . Łysienie o podłożu genetycznym występuje znacznie częściej u mężczyzn niż u kobiet. Jaka jest różnica między łysieniem u kobiet i mężczyzn? Panowie częściej łysieją w szpic lub uskarżają się na cofającą się linię włosów. Problemem pań jest przeważnie łysienie androgenowe objawiające się na całej głowie. Łysienie androgenowe u kobiet zazwyczaj zaczyna się około 30 roku życia. Przerzedzające się włosy zwykle zaczynają być bardzo widoczne około 40 roku życia i mogą się jeszcze bardziej uwidocznić po menopauzie. Ciąża, stres, leki lub nieodpowiednia dieta mogą przyczynić się do przerzedzenia się włosów, jednak 70% kobiet, które doświadczyły tego zjawiska mogą je przypisać łysieniu androgenowemu zwanemu też łysieniem kobiecym. Kobiece łysienia androgenowe różni się od męskiego tym, że włosy przerzedzają się stopniowo na całej głowie. Przy tym rzadziej niż u mężczyzn dochodzi do bardzo zaawansowanego stopnia, czyli prawie lub całkowitego wyłysienia.Utrata włosów u kobiet ma zazwyczaj charakter ogólny nie zaś jak u mężczyzn miejscowy (łyse miejsca na przykład na czubku głowy). Łysienie androgenowe u mężczyzn nie pozbawia ich włosów z dnia na dzień. To proces, który trwa latami. Zaczyna się od charakterystycznych zakoli nad czołem, sukcesywnie pogłębiających się z wiekiem. Brak terapii powoduje dalsze postępy w przecieraniu się włosów, tym razem na szczycie głowy. W końcowym etapie pozostaje tzw. wianuszek, czyli włosy po bokach i na tyle głowy.

Ponadto wspominasz, że od dłuższego czasu żyjesz w ciągłym stresie, i że nie zapowiada się, aby w najbliższym czasie mogłoby się to zmienić. Jak wiemy stres jest jednym z najpoważniejszych czynników odpowiadającym za utratę włosów. Żyjąc w stresie narażamy swój organizm na ogromne wyniszczenie i utratę wszelkich zasobów, które odpowiedzialne są za prawidłowe funkcjonowanie naszego organizmu. Utrata niezbędnych witamin oraz mikroelementów prowadzi do wzmożonej utraty włosów, co może również spowodować łysienie plackowate. Telogenowe wypadanie włosów spowodowane jest nagłym stresem. Taka silna emocjonalna reakcja może skutkować zatrzymaniem rozwoju mieszka włosowego i przedwczesnym przejściem w fazę telogenową (uśpienia). Włosy pozostają wówczas w fazie spoczynku przez około 3 miesiące, po czym wypadają. W większości przypadków utrata włosów jest tymczasowa i po krótkim czasie odrastają nowe włosy. Jednak niekiedy schorzenie przedłuża się, dopóki nie ustanie jego przyczyna. Telogenowa utrata włosów częściej dotyka kobiety niż mężczyzn, gdyż są one bardziej podatne na stres, także i ten związany z ciążą i porodem. Niektóre osoby doświadczają łysienia telogenowego lub nagłej utraty włosów po traumatycznych zdarzeniach, takich jak śmierć członka rodziny lub kogoś bliskiego, wypadek, rozwód i inne. Wydarzenia te mogą spowodować przejście mieszków włosowych w stan uśpienia zbyt wcześnie, co po 3 miesiącach skutkuje ich zwiększonym wypadaniem. Jest to zazwyczaj okres tymczasowy i włosy wkrótce odrastają.

Jeżeli chodzi o farbowanie włosów to polecałabym, abyś zaczęła korzystać ze środków do koloryzacji, które są pozbawione amoniaku. Jeżeli ilość Twoich siwych włosów wynosi 30 % to spokojnie możesz farbować włosy również szamponami koloryzującymi. Produkty te są zdecydowanie łagodniejsze niż standardowe farby do włosów.

Ponadto w Twoim przypadku nie czekając na dalszą utratę włosów proponuje wizytę u dermatologa oraz wykonanie specjalistycznych badań. Umożliwią one postawienie lekarzowi diagnozy odnośnie przyczyny wypadania Twoich włosów. Następnie zaleci dla Ciebie odpowiednią kurację leczniczą, która będzie miała na celu zatrzymanie procesu wypadania włosów oraz ich wzmocnienie. Na pożądane efekty z pewnością będziesz musiała trochę poczekać ponieważ przy tak znacznym ubytku niestety jest to konieczne i nie uniknione.

Pozdrawiam.

Właściciel strony nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania nin. porad, przepisów czy recenzji. Wykorzystanie podanych informacji odbywa się na wyłączną odpowiedzialność stosującego.